http://www.selje.info/index.php?title=Spesial:Bidrag&feed=atom&target=Ola_Lesto 2012-05-19T19:32:01Z Frå Selje.info MediaWiki 1.15.4 http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2012-04-06T15:35:19Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. <br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Det er nær å tenkje at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og <br /> haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest - i lange tider <br /> “merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer og geiter og ei <br /> tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster. <br /> (Nyårsorkanen fyrst på nittitalet øydela ein del av lerkefeltet [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto<br /> <br /> Eigarar:</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2012-03-17T17:19:16Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. <br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Det er nær å tenkje at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest - i lange tider <br /> “merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer og geiter og ei <br /> tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster. <br /> (Nyårsorkanen fyrst på nittitalet øydela ein del av lerkefeltet [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto<br /> <br /> Eigarar:</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2012-03-17T17:15:58Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt. <br /> (På nr. 3 er det bygd eitt bustadhus etter 1990, og på bruk nr. 1 er fråskild og seld eit<br /> tomteområde ved sjøen. Der er no (2010) oppførd to fritidshus. [O. L. sin merknad]).<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Det er nær å tenkje at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest - i lange tider <br /> “merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer og geiter og ei <br /> tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster. <br /> (Nyårsorkanen fyrst på nittitalet øydela ein del av lerkefeltet [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto<br /> <br /> Eigarar:</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2011-08-15T05:35:43Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:IMG 3225 - Kopi.JPG|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Lestoneset]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Mariusgarden]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 5.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var vel utnytta i eldre tid, og ein ser t.d. restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Biletet til høgre (foto: Leif Lesto) er frå 2010 og viser Moldefjorden sett mot vest. Lestogardane er her på nordsida med &quot;Lestoneset&quot; (br.nr.4) og Mariusjorda (bruk nr. 5) - og Lestovika nærast, og &quot;Ytrelesto&quot;, (br.nr. 1) lengst unna - mot og i det skogkledde området mot Berge.<br /> <br /> Folket på Lesto har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje den sameigde landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk til liks med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. (Personleg har eg vore inne på tanken at dette - om det er menneske bak formasjonen - kanskje kan ha vore ein del av ein skipsverkstad/&quot;slipp&quot; der ein kunne strande, evt. dra på land litt større båtar - og drive vøling/vedlikehald - t.d. ved fjøre sjø).<br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2011-08-10T05:45:58Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:IMG 3225 - Kopi.JPG|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var vel utnytta i eldre tid, og ein ser t.d. restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Biletet til høgre (foto: Leif Lesto) er frå 2010 og viser Moldefjorden sett mot vest. Lestogardane er her på nordsida med &quot;Lestoneset&quot; (br.nr.4) og Mariusjorda (bruk nr. 4) - og Lestovika nærast, og &quot;Ytrelesto&quot;, (br.nr. 1) lengst unna - mot og i det skogkledde området mot Berge.<br /> <br /> Folket på Lesto har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje den sameigde landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. (Personleg har eg vore inne på tanken at dette - om det er menneske bak formasjonen - kanskje kan ha vore ein del av ein skipsverkstad/&quot;slipp&quot; der ein kunne strande, evt. dra på land litt større båtar - og drive vøling/vedlikehald - t.d. ved fjøre sjø).<br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2011-08-10T05:43:19Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:IMG 3225 - Kopi.JPG|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var vel utnytta i eldre tid, og ein ser t.d. restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Biletet til høgre (foto: Leif Lesto) er frå 2010 og viser Moldefjorden sett mot vest. Lestogardane er her på nordsida med &quot;Lestoneset&quot; (br.nr.4) og Lestovika nærast og &quot;Ytrelesto&quot;, (br.nr. 1) lengst unna - mot og i det skogkledde området mot Berge.<br /> <br /> Folket på Lesto har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje den sameigde landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. (Personleg har eg vore inne på tanken at dette - om det er menneske bak formasjonen - kanskje kan ha vore ein del av ein skipsverkstad/&quot;slipp&quot; der ein kunne strande, evt. dra på land litt større båtar - og drive vøling/vedlikehald - t.d. ved fjøre sjø).<br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2011-07-27T09:17:46Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:IMG 3225 - Kopi.JPG|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var vel utnytta i eldre tid, og ein ser t.d. restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Biletet til høgre (foto: Leif Lesto) er frå 2010 og viser Moldefjorden sett mot vest. Lestogardane er her på nordsida med &quot;Lestoneset&quot; (br.nr.5) og Lestovika nærast og &quot;Ytrelesto&quot;, (br.nr. 1) lengst unna - mot og i det skogkledde området mot Berge.<br /> <br /> Folket på Lesto har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje den sameigde landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. (Personleg har eg vore inne på tanken at dette - om det er menneske bak formasjonen - kanskje kan ha vore ein del av ein skipsverkstad/&quot;slipp&quot; der ein kunne strande, evt. dra på land litt større båtar - og drive vøling/vedlikehald - t.d. ved fjøre sjø).<br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2011-05-04T10:13:26Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt. <br /> (På nr. 3 er det bygd eitt bustadhus etter 1990, og på bruk nr. 1 er fråskild og seld eit<br /> tomteområde ved sjøen. Der er no (2010) oppførd to fritidshus. [O. L. sin merknad]).<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Det er nær å tenkje at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven att i 2000, og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest - i lange tider <br /> “merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer og geiter og ei <br /> tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster. <br /> (Nyårsorkanen fyrst på nittitalet øydela ein del av lerkefeltet [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto<br /> <br /> Eigarar:</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Kategori:Spr%C3%A5khistorie 2011-01-31T11:22:11Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Fil:Bumerke_gnr_64_bnr_1.JPG|thumb|155px|Bumerke Gnr 64 Bnr 1, Lesto]]<br /> I denne kategorien kan ein finne informasjon frå historia rundt språket og daglegtale i Selje. Dette kan vere jamvel både gode historier frå lokalsamfunna som ord og uttrykk som har vore brukt i daglegtalen.<br /> <br /> Teksten under er henta frå &quot;Orda langs vegen&quot; av Ola Lesto, og er lagt ut her med løyve frå Ola. <br /> <br /> == Ord og uttrykk frå ei faren tid ==<br /> <br /> (Om talemålet på Ytre Lesto slik eg minnest det frå omlag 1945). <br /> <br /> Dei lever framleis - nokre av dei berre såvidt kanskje - desse litt særeigne, men for oss rett så velkjende<br /> orda som så mykje har farga forståinga vår av tilværet og utviklinga vår. Raust har dei vore med og vist oss<br /> samanhengar, og medverka til vår oppleving ''av'', og førestillingar ''om'' kvardagen sin rikdom og om livet sine<br /> mange sider. Høvesvis vert eit og anna av dei enno brukt av oss. Ein del av dei er ''kanskje'' også eksklusive<br /> for gardane her. I alle fall knyter eg nokre sterkt til personar og karakterar eg hugsar, men mange av dei er<br /> nok velkjende i andre bygdelag og - og dei kan vel dessutan finnast i ulike ordbøker. Og skulle dei ''ikkje''<br /> vere så spesielle, så vil eg likevel ta til å skrive ned dei eg minnest - slik eg meiner å hugse dei herifrå, og<br /> freiste å vise uttale og konteksten deira her på Ytre Lesto. Eg legg ikkje inn noko øving på djuptgåande<br /> filologiske og semantiske forklaringar og tydingar. Til det har eg ikkje nok adekvat kunnskap.<br /> <br /> I vår dialekt har m.a. vokallyd og endingar så mykje eigenart at mest heile talemålet gjerne kunne listast<br /> opp som spesielt. Slik er det vel eigenleg i store deler av bygde-Noreg. Særdrag å nemne hos oss kan t.d.<br /> vere ''nj'' og ''nje''-endingane på hankjønnsorda. Sjølv om dei kanskje ikkje var brukt ''heilt'' konsekvent, var dei<br /> likevel rimeleg vanlege, som t.d. i “enj mannje”. Og apropos hankjønnsord: Når vi t.d. meiner å seie at ”han<br /> har sko på den andre foten” - så seier vi: ”Hanj ha sko på hinj fota”.<br /> <br /> Eit anna døme er vokalen '''o'''. Som t.d. i “rone” i ''bosserone'' (vår variant av busserull), og i “ole-mose”. Her<br /> ligg uttalen mellom “o” og “å”, medan “o” i “bosse” har vanleg o-uttale. Vidare at “u” stort sett vert -o- slik<br /> at t.d. “tuftene” vert “toftinje”- at “e” ofte vert “æ” o.s.b. Så er det altså alle “inj”endingane då - og<br /> halvemåltendensane. Det fins ikkje bokstavteikn nok i alfabetet som gjer det mogeleg for meg å illustrere<br /> det eg meiner å høyre så vel i all denne “talemusikken”.<br /> <br /> Farfar Ole sine foreldre kom begge frå Lesto. Far hans her frå garden (br.nr. 1). Mora Johanne ætta frå bruk<br /> nr. 5. Farsslekta har vore på garden i nokre generasjonar, jfr. onkel Arthur si bok, så farfar og ''min'' far vaks<br /> begge opp her på bruket. Farmor Alette kom frå Klokkarvikja/Nabben med aner m.a. frå Skårbø.<br /> Mor vaks opp på Berstad med foreldre røtte frå Barmen og Nordpoll. Som unge var far og mor utanfor<br /> heimen på respektive landbruksskule og husmorskule - noko som kanskje kunne verke på deira språkføring,<br /> men i alle fall vart summen av gardsfolket sitt talemål vårt ungane sitt også dei fyrste leveåra. I kva grad<br /> vårt talemål vart/er farga av moglege særdrag frå dei ulike gardar, bygder og tradisjonar har eg lite<br /> meiningar om. Men at det finst særdrag i talemålet bygdene imellom kan ein høyre enno i dag.<br /> <br /> Sjølv om talemålet vårt sikkert har eit meir eller mindre spesifikt eurasisk ”urområde” så har kontinuerleg<br /> intern utvkiling over tid, og påverknad frå andre kulturområde gjort sitt til det målet vi oppfattar som vårt.<br /> Frå keltisk og angelsaksisk t.d. som i “livr” og “timbr”. Russisk og anna austeuropeisk påverknad er og<br /> velkjend - i alle fall sidan vikingtida. I tillegg ser vi trekk frå dei gamle verdsspråka gresk, arabisk og latin<br /> sjølvsagt. Språket sine vandringsvegar er mange og har ingen ende, så dei fleste talemål har absorbert ulik<br /> påverknad gjennom all tid. Men at målet vårt har sitt eigenlege opphav ein stad i farne tider, og nok har sitt<br /> mangslunge opphav frå ulike eksotiske himmelstrok tek eg altså ikkje med meir om her. Men kanskje kan<br /> vi seie at språket på Island er tilnærma vårt - som det var for om lag tusen/femtenhundre år sidan.<br /> <br /> Så sterkt lokalprega dei enn kan verke gjev einskildord - av grunnar som nemnd - assosiasjonar om andre<br /> språk. Og sjå t.d. på vestlendingen. Om enn solid rotfest i kyst og fjordkultur, så og fyllt med rastlaus<br /> utferdstrang og svært så representativ i fedrelandet sine maritime tradisjonar frå gamalt. Dermed vart han<br /> og ein typisk mottakar og formidlar av impulsar og inntrykk frå omverda - både nært og fjernt - også<br /> språkleg.<br /> <br /> At ulik kunnskap og skrivedugleik etterkvart vart meir og lettare tilgjengeleg og vanleg for folk flest gjorde<br /> og sitt til raskare utvikling /endring; no kalla ”modernisering” av talespråka.<br /> <br /> Noko som fell i minnet mitt er vår lokale språklege kreativitet. Gutungane produserte ulike uttrykk, (sjå t.d.<br /> om ”jæpe”). På garden vart det også brukt mange spesielle ord for å omtale “skit og lort” på ein pynteleg og<br /> “fin” måte. Det fanst og “godkjende” fyndord og uttrykk i rikeleg mon, men desse høyrde vi ikkje nytta av<br /> foreldra våre. Kanskje var det for at ungane ikkje skulle leggje seg til mindre ønskverdige talemåtar av<br /> etiske årsaker. Eg trur årsaka var eit medvite ønskje om ein viss intellektuell standard i uttrykksform frå<br /> mor og far si side. Kanskje hadde slik omtanke óg religiøse overtonar. Her på garden vart vel resultatet<br /> noko tvilsamt uansett - ettersom farfar ikkje brydde seg særleg med omskrivingar: Ein drit var ein drit. Kva<br /> skulle den no elles vere?<br /> <br /> Same ordet kunne verte nytta i svært ulike samanhengar, og kunne ha fleire underliggjande tydingar.<br /> Nyansar i lyding og tyding varierte etter brukaren si sinnstemning og situasjonen der og då, og eit ord<br /> kunne difor like lagleg nyttast i skjennepreiker som i koseprat.<br /> <br /> I minnet kan einskildpersonar verte knytt sterkare enn andre til ulike ord. Har ein evne til å ordleggje seg<br /> vektig, og kanskje dominerer i eit avgrensa univers, vert språkbruken gjerne særskilt oppfatta og leiande for<br /> omgjevnadane - som tek etter. På det jamne rådde nok innvånarane her på bruket likevel over felles<br /> vokabular, men her som andre stader vart det brukt det med ulikt skjønn og med vekslande varsemd og<br /> finesse.<br /> <br /> Det er kanhende “tolljfære” å ta seg føre med ei liste som den som følgjer nedanfor. Likevel: Talemålet er<br /> så mykje av ein sjølv, og har forma så mykje eins liv og levnad at eg synes det fortener forsøk på eit lite<br /> “minneskrift”.<br /> <br /> Dessutan: I ei tid der heimlandet har hengd seg uhemma på ei aksellererande endringstakt, og det er ei<br /> globalisering av dei fleste tilhøve og omgrep, ”modernisering” av kommunikasjon og informasjon ikkje<br /> minst, verkar vårt eige nasjonalmål - som er eit minoritetsmål - og særskilt dialekten - å bli ein taparar.<br /> Dette fører til endå raskare utvikling (les: endring) av talemålet. Våre ord og vårt mål passar ikkje heilt inn<br /> lenger. Andre mål (ikkje minst engelsk) ”finn opp” nye ord og definisjonar for oss raskare enn vi sjølve.<br /> Med ei både nostalgisk og vemodig kjensle finn eg at det truleg er det på høg tid at “minneskriftet” vert<br /> realitet.<br /> <br /> Eg tek ikkje med ord som t.d. “infruense” - som eg tykte dei sa - når influense var nemnd i gamle dagar.<br /> Eller at eg oppfatta “ofsedrope” som “oksedrope”. Følgjeleg må det seiast at det som vert presentert ikkje<br /> har garanti for at eg har høyrd, oppfatta - og no attfortel rett.<br /> <br /> Det er og som alt nemnd uråd å attgje alle nyansar talemålet kan ha i einkvar situasjon. Ein del apostrofar<br /> og ytterlegare markering kunne nok hjelpe, men det får eventuellt kome til seinare. Eit ord tyder elles<br /> gjerne det ein vil det skal tyde - der og då, og tolkingane kan difor verte mange. Slik har det vel alltid vore i<br /> alle lokale talemål, så vel som i nasjonaltalemåla. Det er eit viktig omsyn å ha i mente når ein skal lære<br /> andre språk. Det er mykje ein bør kunne ”om folk og land” for å oppfatte ''eigenleg'' meining bak orda.<br /> <br /> Når eg tek med nokre såkalla utnamn på somme personar tyder ikkje det noko negativt frå mi side. Det er<br /> berre ei konstatering av at slik heitte dei mann og mann i mellom - når dei sjølv ikkje var tilstades i alle fall.<br /> <br /> Dei beste kjeldene eg kunne nytta i denne skriveøvinga er diverre borte no, og minnet må freiste å gjere sin<br /> eigen innsats. Eg har inspirert meg sjølv etter beste evne, m.a. med ein gjennomgang av: K. Muren 1989:<br /> “Stadnamn på Lesto”, Arthur Lesto 1990: “Ei slekt gjennom 350 år” og bror min Leif si ”Kvardagsliv på<br /> Lesto” frå 1994. Elles er det meste basert i nokre få eigne tilfeldige notatar og mitt eige meir eller mindre<br /> truverdige hugs.<br /> <br /> Eg vonar at eg i samråd med syskena mine med tida vil få lista ”så lang som råd”, og takkar på førehand for<br /> medverknad. Det kan vel verte eit gjeremål utan ende, for i minnet dukkar dei jamt opp - nye “gamle” ord<br /> og uttrykk frå daglegtalen her på Ytre Lesto, og eg lyt sitere Søren Kierkegaard om dette å ha historia med<br /> seg og vedkjenne seg den:<br /> <br /> '''“Livet må leves forfra men kan bare forstås bakfra”'''<br /> <br /> Den gode Kierkegaard sine ord gjeld oss alle og einkvar. Det som hamna i “ryggsekken” vår - ordet ikkje<br /> minst- er av den varige “formuen” vår, og det er ein svært vesentleg del av oss sjølv, for sjølvforståinga vår<br /> og personlegdomen vår. Endå om vi utviklar oss heile tida er denne ballasta medgrunnlag for tankane og<br /> reaksjonane våre, våre oppfatningar og draumar, og for eksponeringa vår i livet sine mange og ulike<br /> samanhengar. Og dessutan:<br /> <br /> Kanskje kan eit ord eller ei strofe - som t.d. her - vere med å løyse ut nye minne som vil supplere<br /> tankegodset vårt, og dermed ytterlegare kunne bidra til verifisering av tilfang til soga om dei som budde ''på''<br /> - og som ættar ''frå'' Ytre Lesto.<br /> <br /> '''Solvoll, Ytre Lesto 1998 – Myrabekkveien 13, Ålgård 2010'''&lt;br&gt;<br /> '''Ola Lesto'''</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Kategori:Spr%C3%A5khistorie 2011-01-13T08:46:53Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Fil:Bumerke_gnr_64_bnr_1.JPG|thumb|155px|Bumerke Gnr 64 Bnr 1, Lesto]]<br /> I denne kategorien kan ein finne informasjon frå historia rundt språket og daglegtale i Selje. Dette kan vere jamvel både gode historier frå lokalsamfunna som ord og uttrykk som har vore brukt i daglegtalen.<br /> <br /> Teksten under er henta frå &quot;Orda langs vegen&quot; av Ola Lesto. Dette er gjengjeve med løyve frå Ola. <br /> <br /> Ord og uttrykk frå ei faren tid.<br /> <br /> (Om talemålet på Ytre Lesto slik eg minnest det frå omlag 1945). <br /> <br /> Dei lever framleis - nokre av dei berre såvidt kanskje - desse litt særeigne, men for oss rett så velkjende<br /> orda som så mykje har farga forståinga vår av tilværet og utviklinga vår. Raust har dei vore med og vist oss<br /> samanhengar, og medverka til vår oppleving ''av'', og førestillingar ''om'' kvardagen sin rikdom og om livet sine<br /> mange sider. Høvesvis vert eit og anna av dei enno brukt av oss. Ein del av dei er ''kanskje'' også eksklusive<br /> for gardane her. I alle fall knyter eg nokre sterkt til personar og karakterar eg hugsar, men mange av dei er<br /> nok velkjende i andre bygdelag og - og dei kan vel dessutan finnast i ulike ordbøker. Og skulle dei ''ikkje''<br /> vere så spesielle, så vil eg likevel ta til å skrive ned dei eg minnest - slik eg meiner å hugse dei herifrå, og<br /> freiste å vise uttale og konteksten deira her på Ytre Lesto. Eg legg ikkje inn noko øving på djuptgåande<br /> filologiske og semantiske forklaringar og tydingar. Til det har eg ikkje nok adekvat kunnskap.<br /> <br /> I vår dialekt har m.a. vokallyd og endingar så mykje eigenart at mest heile talemålet gjerne kunne listast<br /> opp som spesielt. Slik er det vel eigenleg i store deler av bygde-Noreg. Særdrag å nemne hos oss kan t.d.<br /> vere ''nj'' og ''nje''-endingane på hankjønnsorda. Sjølv om dei kanskje ikkje var brukt ''heilt'' konsekvent, var dei<br /> likevel rimeleg vanlege, som t.d. i “enj mannje”. Og apropos hankjønnsord: Når vi t.d. meiner å seie at ”han<br /> har sko på den andre foten” - så seier vi: ”Hanj ha sko på hinj fota”.<br /> <br /> Eit anna døme er vokalen '''o'''. Som t.d. i “rone” i ''bosserone'' (vår variant av busserull), og i “ole-mose”. Her<br /> ligg uttalen mellom “o” og “å”, medan “o” i “bosse” har vanleg o-uttale. Vidare at “u” stort sett vert -o- slik<br /> at t.d. “tuftene” vert “toftinje”- at “e” ofte vert “æ” o.s.b. Så er det altså alle “inj”endingane då - og<br /> halvemåltendensane. Det fins ikkje bokstavteikn nok i alfabetet som gjer det mogeleg for meg å illustrere<br /> det eg meiner å høyre så vel i all denne “talemusikken”.<br /> <br /> Farfar Ole sine foreldre kom begge frå Lesto. Far hans her frå garden (br.nr. 1). Mora Johanne ætta frå bruk<br /> nr. 5. Farsslekta har vore på garden i nokre generasjonar, jfr. onkel Arthur si bok, så farfar og ''min'' far vaks<br /> begge opp her på bruket. Farmor Alette kom frå Klokkarvikja/Nabben med aner m.a. frå Skårbø.<br /> Mor vaks opp på Berstad med foreldre røtte frå Barmen og Nordpoll. Som unge var far og mor utanfor<br /> heimen på respektive landbruksskule og husmorskule - noko som kanskje kunne verke på deira språkføring,<br /> men i alle fall vart summen av gardsfolket sitt talemål vårt ungane sitt også dei fyrste leveåra. I kva grad<br /> vårt talemål vart/er farga av moglege særdrag frå dei ulike gardar, bygder og tradisjonar har eg lite<br /> meiningar om. Men at det finst særdrag i talemålet bygdene imellom kan ein høyre enno i dag.<br /> <br /> Sjølv om talemålet vårt sikkert har eit meir eller mindre spesifikt eurasisk ”urområde” så har kontinuerleg<br /> intern utvkiling over tid, og påverknad frå andre kulturområde gjort sitt til det målet vi oppfattar som vårt.<br /> Frå keltisk og angelsaksisk t.d. som i “livr” og “timbr”. Russisk og anna austeuropeisk påverknad er og<br /> velkjend - i alle fall sidan vikingtida. I tillegg ser vi trekk frå dei gamle verdsspråka gresk, arabisk og latin<br /> sjølvsagt. Språket sine vandringsvegar er mange og har ingen ende, så dei fleste talemål har absorbert ulik<br /> påverknad gjennom all tid. Men at målet vårt har sitt eigenlege opphav ein stad i farne tider, og nok har sitt<br /> mangslunge opphav frå ulike eksotiske himmelstrok tek eg altså ikkje med meir om her. Men kanskje kan<br /> vi seie at språket på Island er tilnærma vårt - som det var for om lag tusen/femtenhundre år sidan.<br /> <br /> Så sterkt lokalprega dei enn kan verke gjev einskildord - av grunnar som nemnd - assosiasjonar om andre<br /> språk. Og sjå t.d. på vestlendingen. Om enn solid rotfest i kyst og fjordkultur, så og fyllt med rastlaus<br /> utferdstrang og svært så representativ i fedrelandet sine maritime tradisjonar frå gamalt. Dermed vart han<br /> og ein typisk mottakar og formidlar av impulsar og inntrykk frå omverda - både nært og fjernt - også<br /> språkleg.<br /> <br /> At ulik kunnskap og skrivedugleik etterkvart vart meir og lettare tilgjengeleg og vanleg for folk flest gjorde<br /> og sitt til raskare utvikling /endring; no kalla ”modernisering” av talespråka.<br /> <br /> Noko som fell i minnet mitt er vår lokale språklege kreativitet. Gutungane produserte ulike uttrykk, (sjå t.d.<br /> om ”jæpe”). På garden vart det også brukt mange spesielle ord for å omtale “skit og lort” på ein pynteleg og<br /> “fin” måte. Det fanst og “godkjende” fyndord og uttrykk i rikeleg mon, men desse høyrde vi ikkje nytta av<br /> foreldra våre. Kanskje var det for at ungane ikkje skulle leggje seg til mindre ønskverdige talemåtar av<br /> etiske årsaker. Eg trur årsaka var eit medvite ønskje om ein viss intellektuell standard i uttrykksform frå<br /> mor og far si side. Kanskje hadde slik omtanke óg religiøse overtonar. Her på garden vart vel resultatet<br /> noko tvilsamt uansett - ettersom farfar ikkje brydde seg særleg med omskrivingar: Ein drit var ein drit. Kva<br /> skulle den no elles vere?<br /> <br /> Same ordet kunne verte nytta i svært ulike samanhengar, og kunne ha fleire underliggjande tydingar.<br /> Nyansar i lyding og tyding varierte etter brukaren si sinnstemning og situasjonen der og då, og eit ord<br /> kunne difor like lagleg nyttast i skjennepreiker som i koseprat.<br /> <br /> I minnet kan einskildpersonar verte knytt sterkare enn andre til ulike ord. Har ein evne til å ordleggje seg<br /> vektig, og kanskje dominerer i eit avgrensa univers, vert språkbruken gjerne særskilt oppfatta og leiande for<br /> omgjevnadane - som tek etter. På det jamne rådde nok innvånarane her på bruket likevel over felles<br /> vokabular, men her som andre stader vart det brukt det med ulikt skjønn og med vekslande varsemd og<br /> finesse.<br /> <br /> Det er kanhende “tolljfære” å ta seg føre med ei liste som den som følgjer nedanfor. Likevel: Talemålet er<br /> så mykje av ein sjølv, og har forma så mykje eins liv og levnad at eg synes det fortener forsøk på eit lite<br /> “minneskrift”.<br /> <br /> Dessutan: I ei tid der heimlandet har hengd seg uhemma på ei aksellererande endringstakt, og det er ei<br /> globalisering av dei fleste tilhøve og omgrep, ”modernisering” av kommunikasjon og informasjon ikkje<br /> minst, verkar vårt eige nasjonalmål - som er eit minoritetsmål - og særskilt dialekten - å bli ein taparar.<br /> Dette fører til endå raskare utvikling (les: endring) av talemålet. Våre ord og vårt mål passar ikkje heilt inn<br /> lenger. Andre mål (ikkje minst engelsk) ”finn opp” nye ord og definisjonar for oss raskare enn vi sjølve.<br /> Med ei både nostalgisk og vemodig kjensle finn eg at det truleg er det på høg tid at “minneskriftet” vert<br /> realitet.<br /> <br /> Eg tek ikkje med ord som t.d. “infruense” - som eg tykte dei sa - når influense var nemnd i gamle dagar.<br /> Eller at eg oppfatta “ofsedrope” som “oksedrope”. Følgjeleg må det seiast at det som vert presentert ikkje<br /> har garanti for at eg har høyrd, oppfatta - og no attfortel rett.<br /> <br /> Det er og som alt nemnd uråd å attgje alle nyansar talemålet kan ha i einkvar situasjon. Ein del apostrofar<br /> og ytterlegare markering kunne nok hjelpe, men det får eventuellt kome til seinare. Eit ord tyder elles<br /> gjerne det ein vil det skal tyde - der og då, og tolkingane kan difor verte mange. Slik har det vel alltid vore i<br /> alle lokale talemål, så vel som i nasjonaltalemåla. Det er eit viktig omsyn å ha i mente når ein skal lære<br /> andre språk. Det er mykje ein bør kunne ”om folk og land” for å oppfatte ''eigenleg'' meining bak orda.<br /> <br /> Når eg tek med nokre såkalla utnamn på somme personar tyder ikkje det noko negativt frå mi side. Det er<br /> berre ei konstatering av at slik heitte dei mann og mann i mellom - når dei sjølv ikkje var tilstades i alle fall.<br /> <br /> Dei beste kjeldene eg kunne nytta i denne skriveøvinga er diverre borte no, og minnet må freiste å gjere sin<br /> eigen innsats. Eg har inspirert meg sjølv etter beste evne, m.a. med ein gjennomgang av: K. Muren 1989:<br /> “Stadnamn på Lesto”, Arthur Lesto 1990: “Ei slekt gjennom 350 år” og bror min Leif si ”Kvardagsliv på<br /> Lesto” frå 1994. Elles er det meste basert i nokre få eigne tilfeldige notatar og mitt eige meir eller mindre<br /> truverdige hugs.<br /> <br /> Eg vonar at eg i samråd med syskena mine med tida vil få lista ”så lang som råd”, og takkar på førehand for<br /> medverknad. Det kan vel verte eit gjeremål utan ende, for i minnet dukkar dei jamt opp - nye “gamle” ord<br /> og uttrykk frå daglegtalen her på Ytre Lesto, og eg lyt sitere Søren Kierkegaard om dette å ha historia med<br /> seg og vedkjenne seg den:<br /> <br /> '''“Livet må leves forfra men kan bare forstås bakfra”'''<br /> <br /> Den gode Kierkegaard sine ord gjeld oss alle og einkvar. Det som hamna i “ryggsekken” vår - ordet ikkje<br /> minst- er av den varige “formuen” vår, og det er ein svært vesentleg del av oss sjølv, for sjølvforståinga vår<br /> og personlegdomen vår. Endå om vi utviklar oss heile tida er denne ballasta medgrunnlag for tankane og<br /> reaksjonane våre, våre oppfatningar og draumar, og for eksponeringa vår i livet sine mange og ulike<br /> samanhengar. Og dessutan:<br /> <br /> Kanskje kan eit ord eller ei strofe - som t.d. her - vere med å løyse ut nye minne som vil supplere<br /> tankegodset vårt, og dermed ytterlegare kunne bidra til verifisering av tilfang til soga om dei som budde ''på''<br /> - og som ættar ''frå'' Ytre Lesto.<br /> <br /> '''Solvoll, Ytre Lesto 1998 – Myrabekkveien 13, Ålgård 2010'''&lt;br&gt;<br /> '''Ola Lesto'''</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Kategori:Spr%C3%A5khistorie 2011-01-13T08:45:03Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Fil:Bumerke_gnr_64_bnr_1.JPG|thumb|155px|Bumerke Gnr 64 Bnr 1, Lesto]]<br /> I denne kategorien kan ein finne informasjon frå historia rundt språket og daglegtale i Selje. Dette kan vere jamvel både gode historier frå lokalsamfunna som ord og uttrykk som har vore brukt i daglegtalen.<br /> <br /> Teksten under er henta frå &quot;Orda langs vegen&quot; av Ola Lesto. Dette er gjengjeve med løyve frå Ola. <br /> <br /> Ord og uttrykk frå ei faren tid.<br /> <br /> Om talemålet på Ytre Lesto slik eg minnest det frå omlag 1945. <br /> <br /> Dei lever framleis - nokre av dei berre såvidt kanskje - desse litt særeigne, men for oss rett så velkjende<br /> orda som så mykje har farga forståinga vår av tilværet og utviklinga vår. Raust har dei vore med og vist oss<br /> samanhengar, og medverka til vår oppleving ''av'', og førestillingar ''om'' kvardagen sin rikdom og om livet sine<br /> mange sider. Høvesvis vert eit og anna av dei enno brukt av oss. Ein del av dei er ''kanskje'' også eksklusive<br /> for gardane her. I alle fall knyter eg nokre sterkt til personar og karakterar eg hugsar, men mange av dei er<br /> nok velkjende i andre bygdelag og - og dei kan vel dessutan finnast i ulike ordbøker. Og skulle dei ''ikkje''<br /> vere så spesielle, så vil eg likevel ta til å skrive ned dei eg minnest - slik eg meiner å hugse dei herifrå, og<br /> freiste å vise uttale og konteksten deira her på Ytre Lesto. Eg legg ikkje inn noko øving på djuptgåande<br /> filologiske og semantiske forklaringar og tydingar. Til det har eg ikkje nok adekvat kunnskap.<br /> <br /> I vår dialekt har m.a. vokallyd og endingar så mykje eigenart at mest heile talemålet gjerne kunne listast<br /> opp som spesielt. Slik er det vel eigenleg i store deler av bygde-Noreg. Særdrag å nemne hos oss kan t.d.<br /> vere ''nj'' og ''nje''-endingane på hankjønnsorda. Sjølv om dei kanskje ikkje var brukt ''heilt'' konsekvent, var dei<br /> likevel rimeleg vanlege, som t.d. i “enj mannje”. Og apropos hankjønnsord: Når vi t.d. meiner å seie at ”han<br /> har sko på den andre foten” - så seier vi: ”Hanj ha sko på hinj fota”.<br /> <br /> Eit anna døme er vokalen '''o'''. Som t.d. i “rone” i ''bosserone'' (vår variant av busserull), og i “ole-mose”. Her<br /> ligg uttalen mellom “o” og “å”, medan “o” i “bosse” har vanleg o-uttale. Vidare at “u” stort sett vert -o- slik<br /> at t.d. “tuftene” vert “toftinje”- at “e” ofte vert “æ” o.s.b. Så er det altså alle “inj”endingane då - og<br /> halvemåltendensane. Det fins ikkje bokstavteikn nok i alfabetet som gjer det mogeleg for meg å illustrere<br /> det eg meiner å høyre så vel i all denne “talemusikken”.<br /> <br /> Farfar Ole sine foreldre kom begge frå Lesto. Far hans her frå garden (br.nr. 1). Mora Johanne ætta frå bruk<br /> nr. 5. Farsslekta har vore på garden i nokre generasjonar, jfr. onkel Arthur si bok, så farfar og ''min'' far vaks<br /> begge opp her på bruket. Farmor Alette kom frå Klokkarvikja/Nabben med aner m.a. frå Skårbø.<br /> Mor vaks opp på Berstad med foreldre røtte frå Barmen og Nordpoll. Som unge var far og mor utanfor<br /> heimen på respektive landbruksskule og husmorskule - noko som kanskje kunne verke på deira språkføring,<br /> men i alle fall vart summen av gardsfolket sitt talemål vårt ungane sitt også dei fyrste leveåra. I kva grad<br /> vårt talemål vart/er farga av moglege særdrag frå dei ulike gardar, bygder og tradisjonar har eg lite<br /> meiningar om. Men at det finst særdrag i talemålet bygdene imellom kan ein høyre enno i dag.<br /> <br /> Sjølv om talemålet vårt sikkert har eit meir eller mindre spesifikt eurasisk ”urområde” så har kontinuerleg<br /> intern utvkiling over tid, og påverknad frå andre kulturområde gjort sitt til det målet vi oppfattar som vårt.<br /> Frå keltisk og angelsaksisk t.d. som i “livr” og “timbr”. Russisk og anna austeuropeisk påverknad er og<br /> velkjend - i alle fall sidan vikingtida. I tillegg ser vi trekk frå dei gamle verdsspråka gresk, arabisk og latin<br /> sjølvsagt. Språket sine vandringsvegar er mange og har ingen ende, så dei fleste talemål har absorbert ulik<br /> påverknad gjennom all tid. Men at målet vårt har sitt eigenlege opphav ein stad i farne tider, og nok har sitt<br /> mangslunge opphav frå ulike eksotiske himmelstrok tek eg altså ikkje med meir om her. Men kanskje kan<br /> vi seie at språket på Island er tilnærma vårt - som det var for om lag tusen/femtenhundre år sidan.<br /> <br /> Så sterkt lokalprega dei enn kan verke gjev einskildord - av grunnar som nemnd - assosiasjonar om andre<br /> språk. Og sjå t.d. på vestlendingen. Om enn solid rotfest i kyst og fjordkultur, så og fyllt med rastlaus<br /> utferdstrang og svært så representativ i fedrelandet sine maritime tradisjonar frå gamalt. Dermed vart han<br /> og ein typisk mottakar og formidlar av impulsar og inntrykk frå omverda - både nært og fjernt - også<br /> språkleg.<br /> <br /> At ulik kunnskap og skrivedugleik etterkvart vart meir og lettare tilgjengeleg og vanleg for folk flest gjorde<br /> og sitt til raskare utvikling /endring; no kalla ”modernisering” av talespråka.<br /> <br /> Noko som fell i minnet mitt er vår lokale språklege kreativitet. Gutungane produserte ulike uttrykk, (sjå t.d.<br /> om ”jæpe”). På garden vart det også brukt mange spesielle ord for å omtale “skit og lort” på ein pynteleg og<br /> “fin” måte. Det fanst og “godkjende” fyndord og uttrykk i rikeleg mon, men desse høyrde vi ikkje nytta av<br /> foreldra våre. Kanskje var det for at ungane ikkje skulle leggje seg til mindre ønskverdige talemåtar av<br /> etiske årsaker. Eg trur årsaka var eit medvite ønskje om ein viss intellektuell standard i uttrykksform frå<br /> mor og far si side. Kanskje hadde slik omtanke óg religiøse overtonar. Her på garden vart vel resultatet<br /> noko tvilsamt uansett - ettersom farfar ikkje brydde seg særleg med omskrivingar: Ein drit var ein drit. Kva<br /> skulle den no elles vere?<br /> <br /> Same ordet kunne verte nytta i svært ulike samanhengar, og kunne ha fleire underliggjande tydingar.<br /> Nyansar i lyding og tyding varierte etter brukaren si sinnstemning og situasjonen der og då, og eit ord<br /> kunne difor like lagleg nyttast i skjennepreiker som i koseprat.<br /> <br /> I minnet kan einskildpersonar verte knytt sterkare enn andre til ulike ord. Har ein evne til å ordleggje seg<br /> vektig, og kanskje dominerer i eit avgrensa univers, vert språkbruken gjerne særskilt oppfatta og leiande for<br /> omgjevnadane - som tek etter. På det jamne rådde nok innvånarane her på bruket likevel over felles<br /> vokabular, men her som andre stader vart det brukt det med ulikt skjønn og med vekslande varsemd og<br /> finesse.<br /> <br /> Det er kanhende “tolljfære” å ta seg føre med ei liste som den som følgjer nedanfor. Likevel: Talemålet er<br /> så mykje av ein sjølv, og har forma så mykje eins liv og levnad at eg synes det fortener forsøk på eit lite<br /> “minneskrift”.<br /> <br /> Dessutan: I ei tid der heimlandet har hengd seg uhemma på ei aksellererande endringstakt, og det er ei<br /> globalisering av dei fleste tilhøve og omgrep, ”modernisering” av kommunikasjon og informasjon ikkje<br /> minst, verkar vårt eige nasjonalmål - som er eit minoritetsmål - og særskilt dialekten - å bli ein taparar.<br /> Dette fører til endå raskare utvikling (les: endring) av talemålet. Våre ord og vårt mål passar ikkje heilt inn<br /> lenger. Andre mål (ikkje minst engelsk) ”finn opp” nye ord og definisjonar for oss raskare enn vi sjølve.<br /> Med ei både nostalgisk og vemodig kjensle finn eg at det truleg er det på høg tid at “minneskriftet” vert<br /> realitet.<br /> <br /> Eg tek ikkje med ord som t.d. “infruense” - som eg tykte dei sa - når influense var nemnd i gamle dagar.<br /> Eller at eg oppfatta “ofsedrope” som “oksedrope”. Følgjeleg må det seiast at det som vert presentert ikkje<br /> har garanti for at eg har høyrd, oppfatta - og no attfortel rett.<br /> <br /> Det er og som alt nemnd uråd å attgje alle nyansar talemålet kan ha i einkvar situasjon. Ein del apostrofar<br /> og ytterlegare markering kunne nok hjelpe, men det får eventuellt kome til seinare. Eit ord tyder elles<br /> gjerne det ein vil det skal tyde - der og då, og tolkingane kan difor verte mange. Slik har det vel alltid vore i<br /> alle lokale talemål, så vel som i nasjonaltalemåla. Det er eit viktig omsyn å ha i mente når ein skal lære<br /> andre språk. Det er mykje ein bør kunne ”om folk og land” for å oppfatte ''eigenleg'' meining bak orda.<br /> <br /> Når eg tek med nokre såkalla utnamn på somme personar tyder ikkje det noko negativt frå mi side. Det er<br /> berre ei konstatering av at slik heitte dei mann og mann i mellom - når dei sjølv ikkje var tilstades i alle fall.<br /> <br /> Dei beste kjeldene eg kunne nytta i denne skriveøvinga er diverre borte no, og minnet må freiste å gjere sin<br /> eigen innsats. Eg har inspirert meg sjølv etter beste evne, m.a. med ein gjennomgang av: K. Muren 1989:<br /> “Stadnamn på Lesto”, Arthur Lesto 1990: “Ei slekt gjennom 350 år” og bror min Leif si ”Kvardagsliv på<br /> Lesto” frå 1994. Elles er det meste basert i nokre få eigne tilfeldige notatar og mitt eige meir eller mindre<br /> truverdige hugs.<br /> <br /> Eg vonar at eg i samråd med syskena mine med tida vil få lista ”så lang som råd”, og takkar på førehand for<br /> medverknad. Det kan vel verte eit gjeremål utan ende, for i minnet dukkar dei jamt opp - nye “gamle” ord<br /> og uttrykk frå daglegtalen her på Ytre Lesto, og eg lyt sitere Søren Kierkegaard om dette å ha historia med<br /> seg og vedkjenne seg den:<br /> <br /> '''“Livet må leves forfra men kan bare forstås bakfra”'''<br /> <br /> Den gode Kierkegaard sine ord gjeld oss alle og einkvar. Det som hamna i “ryggsekken” vår - ordet ikkje<br /> minst- er av den varige “formuen” vår, og det er ein svært vesentleg del av oss sjølv, for sjølvforståinga vår<br /> og personlegdomen vår. Endå om vi utviklar oss heile tida er denne ballasta medgrunnlag for tankane og<br /> reaksjonane våre, våre oppfatningar og draumar, og for eksponeringa vår i livet sine mange og ulike<br /> samanhengar. Og dessutan:<br /> <br /> Kanskje kan eit ord eller ei strofe - som t.d. her - vere med å løyse ut nye minne som vil supplere<br /> tankegodset vårt, og dermed ytterlegare kunne bidra til verifisering av tilfang til soga om dei som budde ''på''<br /> - og som ættar ''frå'' Ytre Lesto.<br /> <br /> '''Solvoll, Ytre Lesto 1998 – Myrabekkveien 13, Ålgård 2010'''&lt;br&gt;<br /> '''Ola Lesto'''</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Kategori:Spr%C3%A5khistorie 2011-01-13T08:42:54Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Fil:Bumerke_gnr_64_bnr_1.JPG|thumb|155px|Bumerke Gnr 64 Bnr 1, Lesto]]<br /> I denne kategorien kan ein finne informasjon frå historia rundt språket og daglegtale i Selje. Dette kan vere jamvel både gode historier frå lokalsamfunna som ord og uttrykk som har vore brukt i daglegtalen.<br /> <br /> Teksten under er henta frå &quot;Orda langs vegen&quot; av Ola Lesto. Dette er gjengjeve med løyve frå Ola. <br /> <br /> == Ord og uttrykk frå ei faren tid == (Om talemålet på Ytre Lesto). <br /> <br /> Dei lever framleis - nokre av dei berre såvidt kanskje - desse litt særeigne, men for oss rett så velkjende<br /> orda som så mykje har farga forståinga vår av tilværet og utviklinga vår. Raust har dei vore med og vist oss<br /> samanhengar, og medverka til vår oppleving ''av'', og førestillingar ''om'' kvardagen sin rikdom og om livet sine<br /> mange sider. Høvesvis vert eit og anna av dei enno brukt av oss. Ein del av dei er ''kanskje'' også eksklusive<br /> for gardane her. I alle fall knyter eg nokre sterkt til personar og karakterar eg hugsar, men mange av dei er<br /> nok velkjende i andre bygdelag og - og dei kan vel dessutan finnast i ulike ordbøker. Og skulle dei ''ikkje''<br /> vere så spesielle, så vil eg likevel ta til å skrive ned dei eg minnest - slik eg meiner å hugse dei herifrå, og<br /> freiste å vise uttale og konteksten deira her på Ytre Lesto. Eg legg ikkje inn noko øving på djuptgåande<br /> filologiske og semantiske forklaringar og tydingar. Til det har eg ikkje nok adekvat kunnskap.<br /> <br /> I vår dialekt har m.a. vokallyd og endingar så mykje eigenart at mest heile talemålet gjerne kunne listast<br /> opp som spesielt. Slik er det vel eigenleg i store deler av bygde-Noreg. Særdrag å nemne hos oss kan t.d.<br /> vere ''nj'' og ''nje''-endingane på hankjønnsorda. Sjølv om dei kanskje ikkje var brukt ''heilt'' konsekvent, var dei<br /> likevel rimeleg vanlege, som t.d. i “enj mannje”. Og apropos hankjønnsord: Når vi t.d. meiner å seie at ”han<br /> har sko på den andre foten” - så seier vi: ”Hanj ha sko på hinj fota”.<br /> <br /> Eit anna døme er vokalen '''o'''. Som t.d. i “rone” i ''bosserone'' (vår variant av busserull), og i “ole-mose”. Her<br /> ligg uttalen mellom “o” og “å”, medan “o” i “bosse” har vanleg o-uttale. Vidare at “u” stort sett vert -o- slik<br /> at t.d. “tuftene” vert “toftinje”- at “e” ofte vert “æ” o.s.b. Så er det altså alle “inj”endingane då - og<br /> halvemåltendensane. Det fins ikkje bokstavteikn nok i alfabetet som gjer det mogeleg for meg å illustrere<br /> det eg meiner å høyre så vel i all denne “talemusikken”.<br /> <br /> Farfar Ole sine foreldre kom begge frå Lesto. Far hans her frå garden (br.nr. 1). Mora Johanne ætta frå bruk<br /> nr. 5. Farsslekta har vore på garden i nokre generasjonar, jfr. onkel Arthur si bok, så farfar og ''min'' far vaks<br /> begge opp her på bruket. Farmor Alette kom frå Klokkarvikja/Nabben med aner m.a. frå Skårbø.<br /> Mor vaks opp på Berstad med foreldre røtte frå Barmen og Nordpoll. Som unge var far og mor utanfor<br /> heimen på respektive landbruksskule og husmorskule - noko som kanskje kunne verke på deira språkføring,<br /> men i alle fall vart summen av gardsfolket sitt talemål vårt ungane sitt også dei fyrste leveåra. I kva grad<br /> vårt talemål vart/er farga av moglege særdrag frå dei ulike gardar, bygder og tradisjonar har eg lite<br /> meiningar om. Men at det finst særdrag i talemålet bygdene imellom kan ein høyre enno i dag.<br /> <br /> Sjølv om talemålet vårt sikkert har eit meir eller mindre spesifikt eurasisk ”urområde” så har kontinuerleg<br /> intern utvkiling over tid, og påverknad frå andre kulturområde gjort sitt til det målet vi oppfattar som vårt.<br /> Frå keltisk og angelsaksisk t.d. som i “livr” og “timbr”. Russisk og anna austeuropeisk påverknad er og<br /> velkjend - i alle fall sidan vikingtida. I tillegg ser vi trekk frå dei gamle verdsspråka gresk, arabisk og latin<br /> sjølvsagt. Språket sine vandringsvegar er mange og har ingen ende, så dei fleste talemål har absorbert ulik<br /> påverknad gjennom all tid. Men at målet vårt har sitt eigenlege opphav ein stad i farne tider, og nok har sitt<br /> mangslunge opphav frå ulike eksotiske himmelstrok tek eg altså ikkje med meir om her. Men kanskje kan<br /> vi seie at språket på Island er tilnærma vårt - som det var for om lag tusen/femtenhundre år sidan.<br /> <br /> Så sterkt lokalprega dei enn kan verke gjev einskildord - av grunnar som nemnd - assosiasjonar om andre<br /> språk. Og sjå t.d. på vestlendingen. Om enn solid rotfest i kyst og fjordkultur, så og fyllt med rastlaus<br /> utferdstrang og svært så representativ i fedrelandet sine maritime tradisjonar frå gamalt. Dermed vart han<br /> og ein typisk mottakar og formidlar av impulsar og inntrykk frå omverda - både nært og fjernt - også<br /> språkleg.<br /> <br /> At ulik kunnskap og skrivedugleik etterkvart vart meir og lettare tilgjengeleg og vanleg for folk flest gjorde<br /> og sitt til raskare utvikling /endring; no kalla ”modernisering” av talespråka.<br /> <br /> Noko som fell i minnet mitt er vår lokale språklege kreativitet. Gutungane produserte ulike uttrykk, (sjå t.d.<br /> om ”jæpe”). På garden vart det også brukt mange spesielle ord for å omtale “skit og lort” på ein pynteleg og<br /> “fin” måte. Det fanst og “godkjende” fyndord og uttrykk i rikeleg mon, men desse høyrde vi ikkje nytta av<br /> foreldra våre. Kanskje var det for at ungane ikkje skulle leggje seg til mindre ønskverdige talemåtar av<br /> etiske årsaker. Eg trur årsaka var eit medvite ønskje om ein viss intellektuell standard i uttrykksform frå<br /> mor og far si side. Kanskje hadde slik omtanke óg religiøse overtonar. Her på garden vart vel resultatet<br /> noko tvilsamt uansett - ettersom farfar ikkje brydde seg særleg med omskrivingar: Ein drit var ein drit. Kva<br /> skulle den no elles vere?<br /> <br /> Same ordet kunne verte nytta i svært ulike samanhengar, og kunne ha fleire underliggjande tydingar.<br /> Nyansar i lyding og tyding varierte etter brukaren si sinnstemning og situasjonen der og då, og eit ord<br /> kunne difor like lagleg nyttast i skjennepreiker som i koseprat.<br /> <br /> I minnet kan einskildpersonar verte knytt sterkare enn andre til ulike ord. Har ein evne til å ordleggje seg<br /> vektig, og kanskje dominerer i eit avgrensa univers, vert språkbruken gjerne særskilt oppfatta og leiande for<br /> omgjevnadane - som tek etter. På det jamne rådde nok innvånarane her på bruket likevel over felles<br /> vokabular, men her som andre stader vart det brukt det med ulikt skjønn og med vekslande varsemd og<br /> finesse.<br /> <br /> Det er kanhende “tolljfære” å ta seg føre med ei liste som den som følgjer nedanfor. Likevel: Talemålet er<br /> så mykje av ein sjølv, og har forma så mykje eins liv og levnad at eg synes det fortener forsøk på eit lite<br /> “minneskrift”.<br /> <br /> Dessutan: I ei tid der heimlandet har hengd seg uhemma på ei aksellererande endringstakt, og det er ei<br /> globalisering av dei fleste tilhøve og omgrep, ”modernisering” av kommunikasjon og informasjon ikkje<br /> minst, verkar vårt eige nasjonalmål - som er eit minoritetsmål - og særskilt dialekten - å bli ein taparar.<br /> Dette fører til endå raskare utvikling (les: endring) av talemålet. Våre ord og vårt mål passar ikkje heilt inn<br /> lenger. Andre mål (ikkje minst engelsk) ”finn opp” nye ord og definisjonar for oss raskare enn vi sjølve.<br /> Med ei både nostalgisk og vemodig kjensle finn eg at det truleg er det på høg tid at “minneskriftet” vert<br /> realitet.<br /> <br /> Eg tek ikkje med ord som t.d. “infruense” - som eg tykte dei sa - når influense var nemnd i gamle dagar.<br /> Eller at eg oppfatta “ofsedrope” som “oksedrope”. Følgjeleg må det seiast at det som vert presentert ikkje<br /> har garanti for at eg har høyrd, oppfatta - og no attfortel rett.<br /> <br /> Det er og som alt nemnd uråd å attgje alle nyansar talemålet kan ha i einkvar situasjon. Ein del apostrofar<br /> og ytterlegare markering kunne nok hjelpe, men det får eventuellt kome til seinare. Eit ord tyder elles<br /> gjerne det ein vil det skal tyde - der og då, og tolkingane kan difor verte mange. Slik har det vel alltid vore i<br /> alle lokale talemål, så vel som i nasjonaltalemåla. Det er eit viktig omsyn å ha i mente når ein skal lære<br /> andre språk. Det er mykje ein bør kunne ”om folk og land” for å oppfatte ''eigenleg'' meining bak orda.<br /> <br /> Når eg tek med nokre såkalla utnamn på somme personar tyder ikkje det noko negativt frå mi side. Det er<br /> berre ei konstatering av at slik heitte dei mann og mann i mellom - når dei sjølv ikkje var tilstades i alle fall.<br /> <br /> Dei beste kjeldene eg kunne nytta i denne skriveøvinga er diverre borte no, og minnet må freiste å gjere sin<br /> eigen innsats. Eg har inspirert meg sjølv etter beste evne, m.a. med ein gjennomgang av: K. Muren 1989:<br /> “Stadnamn på Lesto”, Arthur Lesto 1990: “Ei slekt gjennom 350 år” og bror min Leif si ”Kvardagsliv på<br /> Lesto” frå 1994. Elles er det meste basert i nokre få eigne tilfeldige notatar og mitt eige meir eller mindre<br /> truverdige hugs.<br /> <br /> Eg vonar at eg i samråd med syskena mine med tida vil få lista ”så lang som råd”, og takkar på førehand for<br /> medverknad. Det kan vel verte eit gjeremål utan ende, for i minnet dukkar dei jamt opp - nye “gamle” ord<br /> og uttrykk frå daglegtalen her på Ytre Lesto, og eg lyt sitere Søren Kierkegaard om dette å ha historia med<br /> seg og vedkjenne seg den:<br /> <br /> '''“Livet må leves forfra men kan bare forstås bakfra”'''<br /> <br /> Den gode Kierkegaard sine ord gjeld oss alle og einkvar. Det som hamna i “ryggsekken” vår - ordet ikkje<br /> minst- er av den varige “formuen” vår, og det er ein svært vesentleg del av oss sjølv, for sjølvforståinga vår<br /> og personlegdomen vår. Endå om vi utviklar oss heile tida er denne ballasta medgrunnlag for tankane og<br /> reaksjonane våre, våre oppfatningar og draumar, og for eksponeringa vår i livet sine mange og ulike<br /> samanhengar. Og dessutan:<br /> <br /> Kanskje kan eit ord eller ei strofe - som t.d. her - vere med å løyse ut nye minne som vil supplere<br /> tankegodset vårt, og dermed ytterlegare kunne bidra til verifisering av tilfang til soga om dei som budde ''på''<br /> - og som ættar ''frå'' Ytre Lesto.<br /> <br /> '''Solvoll, Ytre Lesto 1998 – Myrabekkveien 13, Ålgård 2010'''&lt;br&gt;<br /> '''Ola Lesto'''</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Kategori:Spr%C3%A5khistorie 2011-01-13T08:41:28Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Fil:Bumerke_gnr_64_bnr_1.JPG|thumb|155px|Bumerke Gnr 64 Bnr 1, Lesto]]<br /> I denne kategorien kan ein finne informasjon frå historia rundt språket og daglegtale i Selje. Dette kan vere jamvel både gode historier frå lokalsamfunna som ord og uttrykk som har vore brukt i daglegtalen.<br /> <br /> Teksten under er henta frå &quot;Orda langs vegen&quot; av Ola Lesto. Dette er gjengjeve med løyve frå Ola. <br /> <br /> == Ord og uttrykk frå ei faren tid == (Om talemålet på Ytre Lesto). <br /> Dei lever framleis - nokre av dei berre såvidt kanskje - desse litt særeigne, men for oss rett så velkjende<br /> orda som så mykje har farga forståinga vår av tilværet og utviklinga vår. Raust har dei vore med og vist oss<br /> samanhengar, og medverka til vår oppleving ''av'', og førestillingar ''om'' kvardagen sin rikdom og om livet sine<br /> mange sider. Høvesvis vert eit og anna av dei enno brukt av oss. Ein del av dei er ''kanskje'' også eksklusive<br /> for gardane her. I alle fall knyter eg nokre sterkt til personar og karakterar eg hugsar, men mange av dei er<br /> nok velkjende i andre bygdelag og - og dei kan vel dessutan finnast i ulike ordbøker. Og skulle dei ''ikkje''<br /> vere så spesielle, så vil eg likevel ta til å skrive ned dei eg minnest - slik eg meiner å hugse dei herifrå, og<br /> freiste å vise uttale og konteksten deira her på Ytre Lesto. Eg legg ikkje inn noko øving på djuptgåande<br /> filologiske og semantiske forklaringar og tydingar. Til det har eg ikkje nok adekvat kunnskap.<br /> <br /> I vår dialekt har m.a. vokallyd og endingar så mykje eigenart at mest heile talemålet gjerne kunne listast<br /> opp som spesielt. Slik er det vel eigenleg i store deler av bygde-Noreg. Særdrag å nemne hos oss kan t.d.<br /> vere ''nj'' og ''nje''-endingane på hankjønnsorda. Sjølv om dei kanskje ikkje var brukt ''heilt'' konsekvent, var dei<br /> likevel rimeleg vanlege, som t.d. i “enj mannje”. Og apropos hankjønnsord: Når vi t.d. meiner å seie at ”han<br /> har sko på den andre foten” - så seier vi: ”Hanj ha sko på hinj fota”.<br /> <br /> Eit anna døme er vokalen '''o'''. Som t.d. i “rone” i ''bosserone'' (vår variant av busserull), og i “ole-mose”. Her<br /> ligg uttalen mellom “o” og “å”, medan “o” i “bosse” har vanleg o-uttale. Vidare at “u” stort sett vert -o- slik<br /> at t.d. “tuftene” vert “toftinje”- at “e” ofte vert “æ” o.s.b. Så er det altså alle “inj”endingane då - og<br /> halvemåltendensane. Det fins ikkje bokstavteikn nok i alfabetet som gjer det mogeleg for meg å illustrere<br /> det eg meiner å høyre så vel i all denne “talemusikken”.<br /> <br /> Farfar Ole sine foreldre kom begge frå Lesto. Far hans her frå garden (br.nr. 1). Mora Johanne ætta frå bruk<br /> nr. 5. Farsslekta har vore på garden i nokre generasjonar, jfr. onkel Arthur si bok, så farfar og ''min'' far vaks<br /> begge opp her på bruket. Farmor Alette kom frå Klokkarvikja/Nabben med aner m.a. frå Skårbø.<br /> Mor vaks opp på Berstad med foreldre røtte frå Barmen og Nordpoll. Som unge var far og mor utanfor<br /> heimen på respektive landbruksskule og husmorskule - noko som kanskje kunne verke på deira språkføring,<br /> men i alle fall vart summen av gardsfolket sitt talemål vårt ungane sitt også dei fyrste leveåra. I kva grad<br /> vårt talemål vart/er farga av moglege særdrag frå dei ulike gardar, bygder og tradisjonar har eg lite<br /> meiningar om. Men at det finst særdrag i talemålet bygdene imellom kan ein høyre enno i dag.<br /> <br /> Sjølv om talemålet vårt sikkert har eit meir eller mindre spesifikt eurasisk ”urområde” så har kontinuerleg<br /> intern utvkiling over tid, og påverknad frå andre kulturområde gjort sitt til det målet vi oppfattar som vårt.<br /> Frå keltisk og angelsaksisk t.d. som i “livr” og “timbr”. Russisk og anna austeuropeisk påverknad er og<br /> velkjend - i alle fall sidan vikingtida. I tillegg ser vi trekk frå dei gamle verdsspråka gresk, arabisk og latin<br /> sjølvsagt. Språket sine vandringsvegar er mange og har ingen ende, så dei fleste talemål har absorbert ulik<br /> påverknad gjennom all tid. Men at målet vårt har sitt eigenlege opphav ein stad i farne tider, og nok har sitt<br /> mangslunge opphav frå ulike eksotiske himmelstrok tek eg altså ikkje med meir om her. Men kanskje kan<br /> vi seie at språket på Island er tilnærma vårt - som det var for om lag tusen/femtenhundre år sidan.<br /> <br /> Så sterkt lokalprega dei enn kan verke gjev einskildord - av grunnar som nemnd - assosiasjonar om andre<br /> språk. Og sjå t.d. på vestlendingen. Om enn solid rotfest i kyst og fjordkultur, så og fyllt med rastlaus<br /> utferdstrang og svært så representativ i fedrelandet sine maritime tradisjonar frå gamalt. Dermed vart han<br /> og ein typisk mottakar og formidlar av impulsar og inntrykk frå omverda - både nært og fjernt - også<br /> språkleg.<br /> <br /> At ulik kunnskap og skrivedugleik etterkvart vart meir og lettare tilgjengeleg og vanleg for folk flest gjorde<br /> og sitt til raskare utvikling /endring; no kalla ”modernisering” av talespråka.<br /> <br /> Noko som fell i minnet mitt er vår lokale språklege kreativitet. Gutungane produserte ulike uttrykk, (sjå t.d.<br /> om ”jæpe”). På garden vart det også brukt mange spesielle ord for å omtale “skit og lort” på ein pynteleg og<br /> “fin” måte. Det fanst og “godkjende” fyndord og uttrykk i rikeleg mon, men desse høyrde vi ikkje nytta av<br /> foreldra våre. Kanskje var det for at ungane ikkje skulle leggje seg til mindre ønskverdige talemåtar av<br /> etiske årsaker. Eg trur årsaka var eit medvite ønskje om ein viss intellektuell standard i uttrykksform frå<br /> mor og far si side. Kanskje hadde slik omtanke óg religiøse overtonar. Her på garden vart vel resultatet<br /> noko tvilsamt uansett - ettersom farfar ikkje brydde seg særleg med omskrivingar: Ein drit var ein drit. Kva<br /> skulle den no elles vere?<br /> <br /> Same ordet kunne verte nytta i svært ulike samanhengar, og kunne ha fleire underliggjande tydingar.<br /> Nyansar i lyding og tyding varierte etter brukaren si sinnstemning og situasjonen der og då, og eit ord<br /> kunne difor like lagleg nyttast i skjennepreiker som i koseprat.<br /> <br /> I minnet kan einskildpersonar verte knytt sterkare enn andre til ulike ord. Har ein evne til å ordleggje seg<br /> vektig, og kanskje dominerer i eit avgrensa univers, vert språkbruken gjerne særskilt oppfatta og leiande for<br /> omgjevnadane - som tek etter. På det jamne rådde nok innvånarane her på bruket likevel over felles<br /> vokabular, men her som andre stader vart det brukt det med ulikt skjønn og med vekslande varsemd og<br /> finesse.<br /> <br /> Det er kanhende “tolljfære” å ta seg føre med ei liste som den som følgjer nedanfor. Likevel: Talemålet er<br /> så mykje av ein sjølv, og har forma så mykje eins liv og levnad at eg synes det fortener forsøk på eit lite<br /> “minneskrift”.<br /> <br /> Dessutan: I ei tid der heimlandet har hengd seg uhemma på ei aksellererande endringstakt, og det er ei<br /> globalisering av dei fleste tilhøve og omgrep, ”modernisering” av kommunikasjon og informasjon ikkje<br /> minst, verkar vårt eige nasjonalmål - som er eit minoritetsmål - og særskilt dialekten - å bli ein taparar.<br /> Dette fører til endå raskare utvikling (les: endring) av talemålet. Våre ord og vårt mål passar ikkje heilt inn<br /> lenger. Andre mål (ikkje minst engelsk) ”finn opp” nye ord og definisjonar for oss raskare enn vi sjølve.<br /> Med ei både nostalgisk og vemodig kjensle finn eg at det truleg er det på høg tid at “minneskriftet” vert<br /> realitet.<br /> <br /> Eg tek ikkje med ord som t.d. “infruense” - som eg tykte dei sa - når influense var nemnd i gamle dagar.<br /> Eller at eg oppfatta “ofsedrope” som “oksedrope”. Følgjeleg må det seiast at det som vert presentert ikkje<br /> har garanti for at eg har høyrd, oppfatta - og no attfortel rett.<br /> <br /> Det er og som alt nemnd uråd å attgje alle nyansar talemålet kan ha i einkvar situasjon. Ein del apostrofar<br /> og ytterlegare markering kunne nok hjelpe, men det får eventuellt kome til seinare. Eit ord tyder elles<br /> gjerne det ein vil det skal tyde - der og då, og tolkingane kan difor verte mange. Slik har det vel alltid vore i<br /> alle lokale talemål, så vel som i nasjonaltalemåla. Det er eit viktig omsyn å ha i mente når ein skal lære<br /> andre språk. Det er mykje ein bør kunne ”om folk og land” for å oppfatte ''eigenleg'' meining bak orda.<br /> <br /> Når eg tek med nokre såkalla utnamn på somme personar tyder ikkje det noko negativt frå mi side. Det er<br /> berre ei konstatering av at slik heitte dei mann og mann i mellom - når dei sjølv ikkje var tilstades i alle fall.<br /> <br /> Dei beste kjeldene eg kunne nytta i denne skriveøvinga er diverre borte no, og minnet må freiste å gjere sin<br /> eigen innsats. Eg har inspirert meg sjølv etter beste evne, m.a. med ein gjennomgang av: K. Muren 1989:<br /> “Stadnamn på Lesto”, Arthur Lesto 1990: “Ei slekt gjennom 350 år” og bror min Leif si ”Kvardagsliv på<br /> Lesto” frå 1994. Elles er det meste basert i nokre få eigne tilfeldige notatar og mitt eige meir eller mindre<br /> truverdige hugs.<br /> <br /> Eg vonar at eg i samråd med syskena mine med tida vil få lista ”så lang som råd”, og takkar på førehand for<br /> medverknad. Det kan vel verte eit gjeremål utan ende, for i minnet dukkar dei jamt opp - nye “gamle” ord<br /> og uttrykk frå daglegtalen her på Ytre Lesto, og eg lyt sitere Søren Kierkegaard om dette å ha historia med<br /> seg og vedkjenne seg den:<br /> <br /> '''“Livet må leves forfra men kan bare forstås bakfra”'''<br /> <br /> Den gode Kierkegaard sine ord gjeld oss alle og einkvar. Det som hamna i “ryggsekken” vår - ordet ikkje<br /> minst- er av den varige “formuen” vår, og det er ein svært vesentleg del av oss sjølv, for sjølvforståinga vår<br /> og personlegdomen vår. Endå om vi utviklar oss heile tida er denne ballasta medgrunnlag for tankane og<br /> reaksjonane våre, våre oppfatningar og draumar, og for eksponeringa vår i livet sine mange og ulike<br /> samanhengar. Og dessutan:<br /> <br /> Kanskje kan eit ord eller ei strofe - som t.d. her - vere med å løyse ut nye minne som vil supplere<br /> tankegodset vårt, og dermed ytterlegare kunne bidra til verifisering av tilfang til soga om dei som budde ''på''<br /> - og som ættar ''frå'' Ytre Lesto.<br /> <br /> '''Solvoll, Ytre Lesto 1998 – Myrabekkveien 13, Ålgård 2010'''&lt;br&gt;<br /> '''Ola Lesto'''</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Kategori:Spr%C3%A5khistorie 2011-01-13T08:37:31Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Fil:Bumerke_gnr_64_bnr_1.JPG|thumb|155px|Bumerke Gnr 64 Bnr 1, Lesto]]<br /> I denne kategorien kan ein finne informasjon frå historia rundt språket og daglegtale i Selje. Dette kan vere jamvel både gode historier frå lokalsamfunna som ord og uttrykk som har vore brukt i daglegtalen.<br /> <br /> Teksten under er henta frå &quot;Orda langs vegen&quot; av Ola Lesto. Dette er gjengjeve med løyve frå Ola. <br /> <br /> == Ord og uttrykk frå ei faren tid ==<br /> Dei lever framleis - nokre av dei berre såvidt kanskje - desse litt særeigne, men for oss rett så velkjende<br /> orda som så mykje har farga forståinga vår av tilværet og utviklinga vår. Raust har dei vore med og vist oss<br /> samanhengar, og medverka til vår oppleving ''av'', og førestillingar ''om'' kvardagen sin rikdom og om livet sine<br /> mange sider. Høvesvis vert eit og anna av dei enno brukt av oss. Ein del av dei er ''kanskje'' også eksklusive<br /> for gardane her. I alle fall knyter eg nokre sterkt til personar og karakterar eg hugsar, men mange av dei er<br /> nok velkjende i andre bygdelag og - og dei kan vel dessutan finnast i ulike ordbøker. Og skulle dei ''ikkje''<br /> vere så spesielle, så vil eg likevel ta til å skrive ned dei eg minnest - slik eg meiner å hugse dei herifrå, og<br /> freiste å vise uttale og konteksten deira her på Ytre Lesto. Eg legg ikkje inn noko øving på djuptgåande<br /> filologiske og semantiske forklaringar og tydingar. Til det har eg ikkje nok adekvat kunnskap.<br /> <br /> I vår dialekt har m.a. vokallyd og endingar så mykje eigenart at mest heile talemålet gjerne kunne listast<br /> opp som spesielt. Slik er det vel eigenleg i store deler av bygde-Noreg. Særdrag å nemne hos oss kan t.d.<br /> vere ''nj'' og ''nje''-endingane på hankjønnsorda. Sjølv om dei kanskje ikkje var brukt ''heilt'' konsekvent, var dei<br /> likevel rimeleg vanlege, som t.d. i “enj mannje”. Og apropos hankjønnsord: Når vi t.d. meiner å seie at ”han<br /> har sko på den andre foten” - så seier vi: ”Hanj ha sko på hinj fota”.<br /> <br /> Eit anna døme er vokalen '''o'''. Som t.d. i “rone” i ''bosserone'' (vår variant av busserull), og i “ole-mose”. Her<br /> ligg uttalen mellom “o” og “å”, medan “o” i “bosse” har vanleg o-uttale. Vidare at “u” stort sett vert -o- slik<br /> at t.d. “tuftene” vert “toftinje”- at “e” ofte vert “æ” o.s.b. Så er det altså alle “inj”endingane då - og<br /> halvemåltendensane. Det fins ikkje bokstavteikn nok i alfabetet som gjer det mogeleg for meg å illustrere<br /> det eg meiner å høyre så vel i all denne “talemusikken”.<br /> <br /> Farfar Ole sine foreldre kom begge frå Lesto. Far hans her frå garden (br.nr. 1). Mora Johanne ætta frå bruk<br /> nr. 5. Farsslekta har vore på garden i nokre generasjonar, jfr. onkel Arthur si bok, så farfar og ''min'' far vaks<br /> begge opp her på bruket. Farmor Alette kom frå Klokkarvikja/Nabben med aner m.a. frå Skårbø.<br /> Mor vaks opp på Berstad med foreldre røtte frå Barmen og Nordpoll. Som unge var far og mor utanfor<br /> heimen på respektive landbruksskule og husmorskule - noko som kanskje kunne verke på deira språkføring,<br /> men i alle fall vart summen av gardsfolket sitt talemål vårt ungane sitt også dei fyrste leveåra. I kva grad<br /> vårt talemål vart/er farga av moglege særdrag frå dei ulike gardar, bygder og tradisjonar har eg lite<br /> meiningar om. Men at det finst særdrag i talemålet bygdene imellom kan ein høyre enno i dag.<br /> <br /> Sjølv om talemålet vårt sikkert har eit meir eller mindre spesifikt eurasisk ”urområde” så har kontinuerleg<br /> intern utvkiling over tid, og påverknad frå andre kulturområde gjort sitt til det målet vi oppfattar som vårt.<br /> Frå keltisk og angelsaksisk t.d. som i “livr” og “timbr”. Russisk og anna austeuropeisk påverknad er og<br /> velkjend - i alle fall sidan vikingtida. I tillegg ser vi trekk frå dei gamle verdsspråka gresk, arabisk og latin<br /> sjølvsagt. Språket sine vandringsvegar er mange og har ingen ende, så dei fleste talemål har absorbert ulik<br /> påverknad gjennom all tid. Men at målet vårt har sitt eigenlege opphav ein stad i farne tider, og nok har sitt<br /> mangslunge opphav frå ulike eksotiske himmelstrok tek eg altså ikkje med meir om her. Men kanskje kan<br /> vi seie at språket på Island er tilnærma vårt - som det var for om lag tusen/femtenhundre år sidan.<br /> <br /> Så sterkt lokalprega dei enn kan verke gjev einskildord - av grunnar som nemnd - assosiasjonar om andre<br /> språk. Og sjå t.d. på vestlendingen. Om enn solid rotfest i kyst og fjordkultur, så og fyllt med rastlaus<br /> utferdstrang og svært så representativ i fedrelandet sine maritime tradisjonar frå gamalt. Dermed vart han<br /> og ein typisk mottakar og formidlar av impulsar og inntrykk frå omverda - både nært og fjernt - også<br /> språkleg.<br /> <br /> At ulik kunnskap og skrivedugleik etterkvart vart meir og lettare tilgjengeleg og vanleg for folk flest gjorde<br /> og sitt til raskare utvikling /endring; no kalla ”modernisering” av talespråka.<br /> <br /> Noko som fell i minnet mitt er vår lokale språklege kreativitet. Gutungane produserte ulike uttrykk, (sjå t.d.<br /> om ”jæpe”). På garden vart det også brukt mange spesielle ord for å omtale “skit og lort” på ein pynteleg og<br /> “fin” måte. Det fanst og “godkjende” fyndord og uttrykk i rikeleg mon, men desse høyrde vi ikkje nytta av<br /> foreldra våre. Kanskje var det for at ungane ikkje skulle leggje seg til mindre ønskverdige talemåtar av<br /> etiske årsaker. Eg trur årsaka var eit medvite ønskje om ein viss intellektuell standard i uttrykksform frå<br /> mor og far si side. Kanskje hadde slik omtanke óg religiøse overtonar. Her på garden vart vel resultatet<br /> noko tvilsamt uansett - ettersom farfar ikkje brydde seg særleg med omskrivingar: Ein drit var ein drit. Kva<br /> skulle den no elles vere?<br /> <br /> Same ordet kunne verte nytta i svært ulike samanhengar, og kunne ha fleire underliggjande tydingar.<br /> Nyansar i lyding og tyding varierte etter brukaren si sinnstemning og situasjonen der og då, og eit ord<br /> kunne difor like lagleg nyttast i skjennepreiker som i koseprat.<br /> <br /> I minnet kan einskildpersonar verte knytt sterkare enn andre til ulike ord. Har ein evne til å ordleggje seg<br /> vektig, og kanskje dominerer i eit avgrensa univers, vert språkbruken gjerne særskilt oppfatta og leiande for<br /> omgjevnadane - som tek etter. På det jamne rådde nok innvånarane her på bruket likevel over felles<br /> vokabular, men her som andre stader vart det brukt det med ulikt skjønn og med vekslande varsemd og<br /> finesse.<br /> <br /> Det er kanhende “tolljfære” å ta seg føre med ei liste som den som følgjer nedanfor. Likevel: Talemålet er<br /> så mykje av ein sjølv, og har forma så mykje eins liv og levnad at eg synes det fortener forsøk på eit lite<br /> “minneskrift”.<br /> <br /> Dessutan: I ei tid der heimlandet har hengd seg uhemma på ei aksellererande endringstakt, og det er ei<br /> globalisering av dei fleste tilhøve og omgrep, ”modernisering” av kommunikasjon og informasjon ikkje<br /> minst, verkar vårt eige nasjonalmål - som er eit minoritetsmål - og særskilt dialekten - å bli ein taparar.<br /> Dette fører til endå raskare utvikling (les: endring) av talemålet. Våre ord og vårt mål passar ikkje heilt inn<br /> lenger. Andre mål (ikkje minst engelsk) ”finn opp” nye ord og definisjonar for oss raskare enn vi sjølve.<br /> Med ei både nostalgisk og vemodig kjensle finn eg at det truleg er det på høg tid at “minneskriftet” vert<br /> realitet.<br /> <br /> Eg tek ikkje med ord som t.d. “infruense” - som eg tykte dei sa - når influense var nemnd i gamle dagar.<br /> Eller at eg oppfatta “ofsedrope” som “oksedrope”. Følgjeleg må det seiast at det som vert presentert ikkje<br /> har garanti for at eg har høyrd, oppfatta - og no attfortel rett.<br /> <br /> Det er og som alt nemnd uråd å attgje alle nyansar talemålet kan ha i einkvar situasjon. Ein del apostrofar<br /> og ytterlegare markering kunne nok hjelpe, men det får eventuellt kome til seinare. Eit ord tyder elles<br /> gjerne det ein vil det skal tyde - der og då, og tolkingane kan difor verte mange. Slik har det vel alltid vore i<br /> alle lokale talemål, så vel som i nasjonaltalemåla. Det er eit viktig omsyn å ha i mente når ein skal lære<br /> andre språk. Det er mykje ein bør kunne ”om folk og land” for å oppfatte ''eigenleg'' meining bak orda.<br /> <br /> Når eg tek med nokre såkalla utnamn på somme personar tyder ikkje det noko negativt frå mi side. Det er<br /> berre ei konstatering av at slik heitte dei mann og mann i mellom - når dei sjølv ikkje var tilstades i alle fall.<br /> <br /> Dei beste kjeldene eg kunne nytta i denne skriveøvinga er diverre borte no, og minnet må freiste å gjere sin<br /> eigen innsats. Eg har inspirert meg sjølv etter beste evne, m.a. med ein gjennomgang av: K. Muren 1989:<br /> “Stadnamn på Lesto”, Arthur Lesto 1990: “Ei slekt gjennom 350 år” og bror min Leif si ”Kvardagsliv på<br /> Lesto” frå 1994. Elles er det meste basert i nokre få eigne tilfeldige notatar og mitt eige meir eller mindre<br /> truverdige hugs.<br /> <br /> Eg vonar at eg i samråd med syskena mine med tida vil få lista ”så lang som råd”, og takkar på førehand for<br /> medverknad. Det kan vel verte eit gjeremål utan ende, for i minnet dukkar dei jamt opp - nye “gamle” ord<br /> og uttrykk frå daglegtalen her på Ytre Lesto, og eg lyt sitere Søren Kierkegaard om dette å ha historia med<br /> seg og vedkjenne seg den:<br /> <br /> '''“Livet må leves forfra men kan bare forstås bakfra”'''<br /> <br /> Den gode Kierkegaard sine ord gjeld oss alle og einkvar. Det som hamna i “ryggsekken” vår - ordet ikkje<br /> minst- er av den varige “formuen” vår, og det er ein svært vesentleg del av oss sjølv, for sjølvforståinga vår<br /> og personlegdomen vår. Endå om vi utviklar oss heile tida er denne ballasta medgrunnlag for tankane og<br /> reaksjonane våre, våre oppfatningar og draumar, og for eksponeringa vår i livet sine mange og ulike<br /> samanhengar. Og dessutan:<br /> <br /> Kanskje kan eit ord eller ei strofe - som t.d. her - vere med å løyse ut nye minne som vil supplere<br /> tankegodset vårt, og dermed ytterlegare kunne bidra til verifisering av tilfang til soga om dei som budde ''på''<br /> - og som ættar ''frå'' Ytre Lesto.<br /> <br /> '''Solvoll, Ytre Lesto 1998 – Myrabekkveien 13, Ålgård 2010'''&lt;br&gt;<br /> '''Ola Lesto'''</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2011-01-10T06:49:39Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:IMG 3225 - Kopi.JPG|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var vel utnytta i eldre tid, og ein ser t.d. restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Biletet til høgre er frå 2010 og viser Moldefjorden sett mot vest. Lestogardane er her på nordsida med &quot;Lestoneset&quot; (br.nr.5) og Lestovika nærast og &quot;Ytrelesto&quot;, (br.nr. 1) lengst unna - mot og i det skogkledde området mot Berge.<br /> <br /> Folket på Lesto har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje den sameigde landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. (Personleg har eg vore inne på tanken at dette - om det er menneske bak formasjonen - kanskje kan ha vore ein del av ein skipsverkstad/&quot;slipp&quot; der ein kunne strande, evt. dra på land litt større båtar - og drive vøling/vedlikehald - t.d. ved fjøre sjø).<br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2011-01-09T12:19:08Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:IMG 3225 - Kopi.JPG|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var vel utnytta i eldre tid, og ein ser t.d. restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Biletet til høgre er frå 2010 og viser Moldefjorden sett mot vest. Lestogardane er her på nordsida med &quot;Lestoneset&quot; (br.nr.5) nærast og &quot;Ytrelesto&quot;, (br.nr. 1) lengst unna - mot og i det skogkledde området mot Berge.<br /> <br /> Folket på Lesto har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje den sameigde landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. (Personleg har eg vore inne på tanken at dette - om det er menneske bak formasjonen - kanskje kan ha vore ein del av ein skipsverkstad/&quot;slipp&quot; der ein kunne strande, evt. dra på land litt større båtar - og drive vøling/vedlikehald - t.d. ved fjøre sjø).<br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2011-01-09T12:18:31Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:IMG 3225 - Kopi.JPG|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var vel utnytta i eldre tid, og ein ser t.d. restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Biletet til høgre er frå 2010 og viser Moldefjorden sett mot vest. Lestogardane er her på nordsida med &quot;Lestoneset (br.nr.5) nærast og &quot;Ytrelesto&quot;, (br.nr. 1) lengst unna - mot og i det skogkledde området mot Berge.<br /> <br /> Folket på Lesto har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje den sameigde landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. (Personleg har eg vore inne på tanken at dette - om det er menneske bak formasjonen - kanskje kan ha vore ein del av ein skipsverkstad/&quot;slipp&quot; der ein kunne strande, evt. dra på land litt større båtar - og drive vøling/vedlikehald - t.d. ved fjøre sjø).<br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2011-01-08T10:25:24Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:IMG 3225 - Kopi.JPG|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var vel utnytta i eldre tid, og ein ser t.d. restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Biletet er frå 2010 og viser Moldefjorden sett mot vest. Lestogardane er her på nordsida med &quot;Lestoneset (br.nr.5) nærast og &quot;Ytrelesto&quot;, (br.nr. 1) lengst unna mot og i det skogkledde området mot Berge.<br /> <br /> Folket på Lesto har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje den sameigde landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. (Personleg har eg vore inne på tanken at dette - om det er menneske bak formasjonen - kanskje kan ha vore ein del av ein skipsverkstad/&quot;slipp&quot; der ein kunne strande, evt. dra på land litt større båtar - og drive vøling/vedlikehald - t.d. ved fjøre sjø).<br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2011-01-02T19:40:27Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt. <br /> (På nr. 3 er det bygd eitt bustadhus etter 1990, og på bruk nr. 1 er fråskild og seld eit<br /> tomteområde ved sjøen. Der er no (2010) oppførd to fritidshus. [O. L. sin merknad]).<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Det er nær å tenkje at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven att i 2000, og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster. <br /> (Nyårsorkanen fyrst på nittitalet øydela ein del av lerkefeltet [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto<br /> <br /> Eigarar:</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-12-06T16:39:25Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var vel utnytta i eldre tid, og ein ser t.d. restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket på Lesto har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje den sameigde landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. (Personleg har eg vore inne på tanken at dette - om det er menneske bak formasjonen - kanskje kan ha vore ein del av ein skipsverkstad/&quot;slipp&quot; der ein kunne strande, evt. dra på land litt større båtar - og drive vøling/vedlikehald - t.d. ved fjøre sjø).<br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-11-29T18:02:20Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt. <br /> (På nr. 3 er det bygd eitt bustadhus etter 1990, og på bruk nr. 1 er fråskild og seld eit<br /> tomteområde ved sjøen. Der er no (2010) oppførd to fritidshus. [O. L. sin merknad]).<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Det er nær å tenkje at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven att i 2000, og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster. <br /> (Nyårsorkanen fyrst på nittitalet øydela ein del av lerkefeltet [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-09-17T06:57:28Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var vel utnytta i eldre tid, og ein ser t.d. restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket på Lesto har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje den sameigde landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. (Personleg har eg vore inne på tanken at dette kanskje kan ha vore ein del av ein skipsverkstad/&quot;slipp&quot; der ein kunne strande, evt. dra på land litt større båtar - og drive vøling/vedlikehald - t.d. ved fjøre sjø).<br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-09-16T20:07:47Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var vel utnytta i eldre tid, og ein ser t.d. restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket på Lesto har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje den sameigde landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. (Personleg har eg vore inne på tanken at dette kanskje kan ha vore ein del av ein skipsverkstad/&quot;slipp&quot; der ein kunne strande litt større båtar og drive vøling/vedlikehald ved fjøre sjø).<br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-09-08T17:05:56Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var vel utnytta i eldre tid, og ein ser t.d. restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket på Lesto har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje den sameigde landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-09-08T17:02:57Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og dette bruket haustar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Fjellområdet var utnytta i eldre tid, og ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-09-08T08:30:31Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri for matauk vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Det var desse fiskeria som skulle resultere i pengar. Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-09-07T18:09:43Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og desse slektsnamna namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-09-07T18:08:31Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert, men garden er med i skattemanntalet frå 1563. (Jfr. J. Aaland si bygdebok). Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. <br /> I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-09-07T18:03:30Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg og tøyming, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert. Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-09-06T19:28:04Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lesto, gardsnr. 64 i Selje kommune har 5 bruk og ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert. Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-09-05T07:17:11Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt. <br /> (På nr. 3 er det bygd eitt bustadhus etter 1990, og på bruk nr. 1 er fråskild og seld eit<br /> tomteområde ved sjøen. Der er no (2010) oppførd to fritidshus. [O. L. sin merknad]).<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Det er nær å tenkje at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven att i 2000, og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-09-05T07:16:12Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt. <br /> (På nr. 3 er det bygd eitt bustadhus etter 1990, og på bruk nr. 1 er fråskild og seld eit<br /> tomteområde ved sjøen, der er no (2010) oppførd to fritidshus. [O. L. sin merkn.]).<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Det er nær å tenkje at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven att i 2000, og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-09-05T07:14:37Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt. <br /> (På nr. 3 er det bygd eitt bustadhus etter 1990. På bruk nr. 1 er fråskild og seld eit<br /> tomteområde ved sjøen, og der er no oppførd to fritidshus. [O. L. sin merkn.]).<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Det er nær å tenkje at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven att i 2000, og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-09-05T07:10:38Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt. (På nr. 3 er det bygd eitt bustadhus til seinare. [O. L. sin merkn.]).<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Det er nær å tenkje at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven att i 2000, og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-09-04T07:24:55Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lestogardane, gardsnr. 64 i Selje kommune, (5 i talet - offisielt kalla bruksnummer) ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på bruk nr. 2 no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert. Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-09-04T06:58:03Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lestogardane, gardsnr. 64 i Selje kommune, (5 i talet - offisielt kalla bruksnummer) ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på eit av bruka (nr. 2) no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har mest felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert. Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-09-04T06:54:13Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lestogardane, gardsnr. 64 i Selje kommune, (5 i talet - offisielt kalla bruksnummer) ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget, mest på nr 1 og nr. 2. Det er drift berre på eit av bruka (nr. 2) no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert. Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-09-03T12:06:09Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt.<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Det er nær å tenkje at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven att i 2000, og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-09-02T17:20:06Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt.<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Ein kan tenkje seg at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven att i 2000, og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-09-01T16:16:18Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt.<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik skikk og bruk var for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Ein kan tenkje seg at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven att i 2000 og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-08-30T17:31:26Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lestogardane, gardsnr. 64 i Selje kommune, (5 gardar - offisielt kalla bruksnummer) ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget. Det er drift berre på eit av bruka (nr. 2) no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å kunne delta i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert. Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-08-30T16:01:29Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt.<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik som det var skikk og bruk for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Ein kan tenkje seg at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven att i 2000 og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-08-30T15:58:47Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lestogardane, gardsnr. 64 i Selje kommune, (5 gardar - offisielt kalla bruksnummer) ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget. Det er drift berre på eit av bruka (nr. 2) no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å ta del i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert. Truleg sytte illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje tilsvarande stoff om Nordfjordområdet og klosteret/kyrkjene på Selja. I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-08-30T15:52:51Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lestogardane, gardsnr. 64 i Selje kommune, (5 gardar - offisielt kalla bruksnummer) ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget. Det er drift berre på eit av bruka (nr. 2) no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, dorg, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å ta del i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert. Truleg sytte i si tid illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje anna om Nordfjordområdet. I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men og til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-08-30T09:43:47Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt.<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik som det var skikk og bruk for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Ein kan tenkje seg at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven i 2000 og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> <br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-08-30T09:38:42Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lestogardane, gardsnr. 64 i Selje kommune, (5 gardar - offisielt kalla bruksnummer) ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget. Det er drift berre på eit av bruka (nr. 2) no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å ta del i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert. Truleg sytte i si tid illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje anna om Nordfjordområdet. I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men og til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-08-30T05:59:45Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt.<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik som det var skikk og bruk for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Ein kan tenkje seg at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven i 2000 og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-08-30T05:57:06Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt.<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik som det var skikk og bruk for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. 1 kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Ein kan tenkje seg at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven i 2000 og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-08-30T05:55:51Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt.<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik som det var skikk og bruk for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr. l kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Ein kan tenkje seg at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven i 2000 og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Lesto 2010-08-30T05:52:30Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> {{Infobox<br /> |bodystyle = float:right; valign:top;<br /> |title = <br /> |titlestyle = <br /> |image = [[Fil:lesto.jpg|250px]]<br /> |imagestyle = <br /> |caption = Foto: <br /> |captionstyle = <br /> |headerstyle = background:#ccf;<br /> |labelstyle = background:#ddf;<br /> |datastyle = text-align:right;<br /> |header1 = Bruka på Lesto<br /> |label1 = Lesto grensar til nabogardane [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |data1 = <br /> |header2 = <br /> |label2 = Lesto grensar til nabogardane<br /> |data2 = [[Eide]] og [[Berge, Øvre og Nedre]]<br /> |header3 = <br /> |label3 = Bruk nummer 1<br /> |data3 = [[Ytre Lesto]] (Storelesto)<br /> |header4 = <br /> |label4 = Bruk nummer 2<br /> |data4 = [[Rysta]]<br /> |header5 = <br /> |label5 = Bruk nummer 3<br /> |data5 = [[Miljorda]]<br /> |header6 = <br /> |label6 = Bruk nummer 4<br /> |data6 = [[Mariusgarden]]<br /> |header7 = <br /> |label7 = Bruk nummer 5<br /> |data7 = [[Lestoneset]]<br /> }}<br /> <br /> Lestogardane, gardsnr. 64 i Selje kommune, (5 gardar - offisielt kalla bruksnummer) ligg på nordsida av Moldefjorden. Mot vest grensar dei (br.nr 1) til Berge og i aust til Eide. Lesto har eit frodig, vekstvillig og produktivt landskap, men er eit svært tungdrive jordbruksområde. Tidleg på 1970-talet kom ny riksveg mellom Eide og Hove, og mykje dyrka mark på bruka gjekk med i det anlegget. Det er drift berre på eit av bruka (nr.2) no i 2010, og denne garden nyttar heldigvis også den grasmarka som kan maskinhaustast på nr. 1, 3 og 4.<br /> Gardane har utmarksareal (br.nr. 2, 3, 4 og 5 har felles utmark) - og torvteigar - i lia innafor dei nemnde grensene, og på høgdene fram til Sandvik/Årsheim-grense. Ein ser restar av fleire gamle sommarfjøs og torvhus i desse områda.<br /> <br /> Folket her har alltid hatt fiskeri som viktig del av eksistensgrunnlaget sitt. Det er gode fiskeplassar langs Lestolandet, og Lestovika og Lesto-osen er spesielle i så måte. Der var m.a. dei best eigna stadene å setje landnota sommarstid. Fangsten kunne vere mangslungen så både brisling, sild, mort (liten småsei) og makrell vart teke, og ein kan mest alltid rekne med å fange &quot;blankfisk&quot; der. Ulike fiskeri vart drive høvesvis heile året (kvar sesong hadde sine fiskeslag), så teine, ruse, pilk, harpe og ulike garn, not og smålinefiskeri var det alltid i Moldefjorden. Men i eldre tider var nok det viktigaste å ta del i vinterfisket etter torsk i Skåkja/Skårfjorden og havet vest av Stadhalvøya, og så fisket etter vintersilda (storsilda). Farfar min fortalde etter sin far/farfar at mannfolka gjerne starta dagen kl. 04.00 vinterstid (gikk til Nabben der dei hadde plass for robåtane), og var ikkje heime att før etter fjøsstellet om kvelden. Eit hardt liv for karane, men kva mental og fysisk styrke kona til ein småbrukar/fiskarbonde - i storfamilie og med tilnærma naturalhushald - måtte ha i den tida, det skjønar ein knapt i dag. <br /> <br /> Kvar Lesto-namnet kjem frå - eller av - og kva det tyder er usikkert. Kor lenge det har budd folk på området er og usikkert. Truleg sytte i si tid illgjerninga til Preste-Maren for at nedteikningar om Lesto og busetnaden der gjekk opp i røyk saman med mykje anna om Nordfjordområdet. I boka &quot;Storm ved Stad&quot; (Gry Hammer/Thomas Bickhardt) seier forfattaren at namnet kan ha noko med &quot;list&quot; (kant/smal tunge) å gjere. (Jfr. strandområdet Lista på Sørlandet). Dette kan sikkert vere ei like bra forklaring som noko anna. <br /> Jakob Aaland fortel i si bygdebok at namnet i 1563 vart skrive Lesto. Men det har vore skrive på ulike måtar på dei ulike gardane opp gjennom tida, sjå m.a. Arthur Lesto: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;. I dag er i alle fall tre variantar av namnet nytta av dei som ættar frå gardane: Lesto, Listhaug og Listou. Og namna er spreidd - ikkje berre over heile Noreg, men og til andre deler av verda - ikkje minst USA.<br /> <br /> På Lestoneset er det registrert gravplassar frå tidlege tider. På sørsida av dette neset kan ein i sjøen sjå ein slags konstruksjon/formasjon som mange meiner er menneskeskapt. Det verkar som om det har vorte starta eit bru/veganlegg mot Hatleneset på sørsida av fjorden. I gardane var dette kalla &quot;Monkebryggja&quot;, då det var ei ålmenn oppfatning at det måtte ha vore munkane i klosteret på Selja - usagt av kva grunn - som hadde prøvd seg på eit slikt prosjekt. <br /> <br /> Diverse biletstoff o.a. om Lesto (mest om bruk nr. 1) på [http://www.lesto.no]. <br /> <br /> 19. juli 2010. Ola Lesto<br /> <br /> == Eksterne lenker ==<br /> * [http://www.lesto.no www.lesto.no]<br /> * [[Media:1958.pdf‎|1958 - eit merkeår]], skreve av Leif Lesto<br /> * [[Media:Olaminner.pdf‎|Minner frå og om Ytre Lesto]], skreve av Ola Lesto</div>

Ola Lesto http://www.selje.info/index.php/Ytre_Lesto 2010-08-29T19:21:56Z

<p>Ola Lesto:&#32;</p> <hr /> <div>[[Category:Gardshistorie]]<br /> '''Ytre Lesto''' (Storelesto) er bruk nummer 1 på gard nummer 64 [[Lesto]] i [[Moldefjorden]]. <br /> <br /> ==Garden==<br /> (I hovudsak utdrag frå - Arthur Lesto [1990]: &quot;Ei slekt gjennom 350 år&quot;).<br /> <br /> På sydsida av Stad-halvøya, som er ein del av Selje kommune i Sogn og Fjordane Fylke, <br /> går det inn ein liten fjord som er kalla Moldefjorden. På nordsida, omlag halvveges <br /> inne i denne fjorden, ligg garden Lesto, gard nr. 64 i Selje. <br /> Nabogardane er: På vestsida Berge og på austsida Eide.<br /> <br /> Der er 5 bruk på Lesto. På 2 av dei står husa på øvre sida av RV 619, (1 og 2), <br /> og på dei andre 3 står husa på nedsida av vegen. (3, 4 og 5). Lengst mot vest, <br /> mot grensa til Berge, ligg bruk nr. 1. På dette bruket er det bygt 2 nye hus på frådelte <br /> tomter. På bruk nr. 2 er eit nytt hus og 2 hytter i tillegg til huset på <br /> garden. På bruk nr. 3 er der bygt nytt stovehus kring 1973/74. Då RV 619 <br /> vart omlagd i 1970 åra måtte lada på dette bruket rivast og var bygt oppatt <br /> på ei ny tomt.<br /> <br /> Kva namnet på garden kjem av, veit ingen. Bygdeuttalen er Lesto, med lett <br /> trykk på s. Jakob Aaland skriv i Bygdeboka for Selje at namnet i 1563 var <br /> skrive Lesto, i 1603 Lestoffue, i 1608 finn vi Lestou. Seinare har vi både <br /> Lestov og Lestow. I folketeljingslista for 1801 står Listo, men Ole Larssen, <br /> f. 1815 og syskena hans har nok alle fått ein v i enden av namnet sitt då dei <br /> vart døypt. I folketeljingslistene for 1865, (som var skrivne av den nyleg <br /> innflytte klokkar Knud Halvorsen), står 4 gonger Lestov og ein gong Listou. <br /> I kyrkjebøkene etter Wilhelm Koren som var sokneprest i Selje frå 1824 til <br /> 1875 er namnet alltid skrive Lesto. Den syskenflokken som var fødd på Lesto,<br /> bnr.1 i tida frå 1847 til 1865, er alle ved dåpen innført i kyrkjeboka med <br /> namnet Lesto, men i tida frå 1875 - 1880 har dei endra skrivemåten til Listou <br /> eller Listau. Dei som flytte ut tok denne skrivemåten med seg til etter<br /> komarane sine, medan det millom dei som var att på bruket har svinga tilbake <br /> til den gamle skrivemåten Lesto. Kva som er rett eller gale kan ingen<br /> av oss døme om når vi ikkje veit kva namnet kjem av. Vi kan berre slå fast <br /> at slik er det, og vi tek hatten av og gjev honnør til dei som flytte ut <br /> for at dei heldt fast på namnet sitt og ikkje tok nytt namn etter staden <br /> dei flytte til, slik som det var skikk og bruk for hundre år sida.<br /> <br /> I 1758 vart utmarka delt mellom brukarane av åstadretten etter krav frå <br /> Sakarias Ytre Lesto. Han var “skoleholder” og truleg ein skrivekunnig mann.<br /> Åstadretten var lensmann Rasmus Berstad og lagrettsmennene Lars Eide og <br /> Elling Berstad. Ytre Lesto, bnr. 1, vart då tillagt frå Bergemerket <br /> og inn til ”Kvernhuselva”, (ogso kalla Lesto-elva eller Storelva), og ein <br /> serskild teig i den parten som vart tillagt Indre Lesto.<br /> <br /> I 1921 skulde det vere utskiftning av torvmarka etter krav frå Ola Larsson <br /> på bnr.l. Ein av brukarane på Indre Lesto kravde at det på same tid skulde <br /> vere ny utskiftning av all utmarka som høyrde garden til. Ola kunde då <br /> leggje fram det dokumentet som var oppsett i 1758, saman med ei leseleg avskrift <br /> av det. R. Haugen som då var jordskiftedomar, sa høgt og tydeleg i frå <br /> om at dette var eit dokument som vilde halde for alle rettar, og det som i <br /> 1758 var tillagt bnr l kunde ikkje takast med i noko ny utskiftning. Det var <br /> såleis skrivekunnige folk som stelte med delinga i 1758, - og elva renn framleis <br /> der ho har runne i alle tider.<br /> <br /> (Ein kan tenkje seg at namnet &quot;Storelesto&quot; etablerte seg på folkemunne i samband med <br /> denne prosessen. Kanskje som ein meir eller mindre godmodig &quot;stikkar&quot; <br /> frå nabohald. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> (Låven på br.nr. 3 vart bygd oppatt på ny stad. Men vart riven i 2000 og <br /> grunnmuren vart nytta som fundament for det nye bustadhuset til <br /> Elin Leifdtr. Lesto Larsen og Thor Ø. Larsen. [O.L. sin merknad]).<br /> <br /> Jakob Aaland skriv i bygdeboka for Selje at eldste kjelda som nemner denne <br /> garden, er skattemantalet for 1563. Der står det at “Sørenn på Lesto“ legg <br /> 1 dale i skatt. Elles nemner Aaland namn på 8 personar som var brukarar av<br /> bnr. 1 i tida frå 1603 til 1805, då stamfaren vår, Lars Knutson, fekk overta <br /> bruket. <br /> <br /> Bruk nr. 1 er det største av dei fem bruka på Lesto, men ogso det brattaste <br /> og mest tungdrivne av dei. Der er svært lite som kan haustast med maskiner, <br /> og det går ikkje an å drive “moderne” jordbruk i slike bratte bakkar som det <br /> er her. I 1970 åra vart RV 619 omlagd , og vart då sjølvsagt lagd over den <br /> flataste og beste jorda på garden. Der er no ikkje dyr på bruket lenger. Ein <br /> av naboane får nytte bakkane ovanfor husa til beite åt sauene sine, og ein<br /> annan haustar det som kan takast med maskiner på begge sidene av den nye vegen. <br /> <br /> Tidlegare var der etter tilhøva mykje dyr på garden. Der var hest, eller i <br /> lange tider “ merr” som fekk føl om våren. Der var både kyr og kalvar, sauer <br /> og geiter og ei tid ein heil flokk høner, og sjølvsagt hund og katt. <br /> Etter gamalt var geitene, sauene og kyrne “på fjellet” om sommaren. Då var det <br /> å gå den svært tunge vegen opp “Kattahammaren” etter ein mjølkeskvett både <br /> morgon og kveld. Beite på fjellet var svært dårleg for mjølkekyr, men bra for <br /> sauene og geitene. Frå kring 1925 var det slutt med å ha mjølkekyr på fjellet. <br /> Ola Larsson, f.1880, rydde burt einer og kratt på eit ca. 15 da. stort <br /> stykke av utmarka, kalka og gjødsla det, og det vart godt beite.<br /> <br /> Geitene vart selde i 1917, og hesten vart borte i 1950 åra då første traktoren <br /> kom til gards. Og no er det, som nemnt, ikkje dyr på garden.<br /> I 1930 åra gjerde Lars, (f.1908), inn kring 70 da. av utmarka og planta det <br /> til med gran, furu og lerk. Dette er no blitt fin skog i god vokster.<br /> <br /> 29.august 2010.<br /> Ola Lesto</div>

Ola Lesto